Αν γιατρέψετε την πληγωμένη μου καρδιά,

Εσείς είστε οι κύριοι που κρατάτε τα ηνία και διατάζετε

Κι αν φτάσετε, ω αγαπημένοι,

Έτσι είναι ο τρόπος των ευγενών

Είπαν τα φεγγάρια των σκοτεινών νυχτών:

«Πείτε στους κυρίους του παθιασμένου έρωτα

Όποιος αγαπά τον Μωάμεθ,

Είναι σε ασφάλεια και ειρήνη.»

Τα δύο πέλαγα των δακρύων μου ξεχύθηκαν,

Σχεδόν συναντιούνται καθώς ρέουν

Μεταξύ της ακοής μου και της καρδιάς μου,

Υπάρχει ένα φράγμα που δεν παραβιάζεται

Και ο αγαπημένος μου, τα δυο του μάγουλα

Είναι δίδυμα τριαντάφυλλα, σαν φωτεινό κόκκινο χρώμα

Και τα δάκρυα που ρέουν από τα μάτια μου,

Πέφτουν σαν τη βροχή από βαριά σύννεφα

Τα καραβάνια ξεκινούν, κινούνται γρήγορα,

Αναζητώντας τη γη της Χετζάζ

Και τα υποζύγια πηδούν μπροστά με ανυπομονησία,

Τρέμοντας από λαχτάρα και ανησυχία

Κάθε φορά που ο οδηγός τα καλεί,

Αυτός που προσπαθεί με ειλικρίνεια επιτυγχάνει

Και η αγάπη μέσα στην καρδιά μου,

Ρίχνει τα βέλη της κάθε στιγμή

Ο Αλλάχ μας έστειλε,

Το μεγαλύτερο ιερό του δώρο

Αχμάντ, ο Εκλεκτός, Τάχα,

Κύριος όλων των ευγενών αγγελιοφόρων