صَلِّ يَا سَلَامْ عَلَى الْوَسِيلَةْ
Ω Πηγή της Ειρήνης, στείλε τις προσευχές Σου στον Μέγα Μεσίτη.
El
El
صَلِّ يَا سَلَامْ عَلَى الْوَسِيلَةْ
وَشَمْسِ الْأَنَامْ طَلْعَةِ لَيْلَى
Ω Πηγή της Ειρήνης, στείλε τις προσευχές Σου στον Μέγα Μεσίτη,
τον ήλιο της πλάσης και το πρόσωπο της ομορφιάς
يَا سَاقِي الْعُشَّاقْ أَمْلَ الْكُؤُوسَا
مِنْ خَمْرِ الْأَذْوَاقْ يُحْيِي النُّفُوسَا
Ω Οινοχόε των εραστών, γέμισε τα κύπελλα,
με το κρασί της γεύσης που αναζωογονεί την ψυχή
حَضْرَةُ الْإطْلَاقْ أَبْدَتْ شُمُوسَا
مَحَتِ الرَّوَاقْ عَنْ وَجْهِ لَيْلَى
Από την Άπειρη Παρουσία, ήλιοι ανέτειλαν,
σβήνοντας το πέρασμα μακριά από το πρόσωπο της Λέιλα
صَلِّ يَا سَلَامْ عَلَى الْوَسِيلَةْ
وَشَمْسِ الْأَنَامْ طَلْعَةِ لَيْلَى
Ω Πηγή της Ειρήνης, στείλε τις προσευχές Σου στον Μέγα Μεσίτη,
τον ήλιο της πλάσης και το πρόσωπο της ομορφιάς
مُبْتَغَى الْعُشَّاقْ حِينَ تَجَلَّى
فِي ذَاتِ الْخَلَّاقْ اَلْمَوْلَى جَلَّ
Ο πόθος των εραστών στη στιγμή της φανέρωσης,
στην Ουσία του Δημιουργού: του Υπέρτατου Κυρίου
مِنْ بَحْرِ الْإِطْلَاقْ حِينَ تَجَلَّى
بِكُلِّ رَوْنَقْ جَمَالُ لَيْلَى
Το Όριο του Απείρου που στολίστηκε,
με κάθε λαμπρότητα, όπως η ομορφιά της Λέιλα
صَلِّ يَا سَلَامْ عَلَى الْوَسِيلَةْ
وَشَمْسِ الْأَنَامْ طَلْعَةِ لَيْلَى
Ω Πηγή της Ειρήνης, στείλε τις προσευχές Σου στον Μέγα Μεσίτη,
τον ήλιο της πλάσης και το πρόσωπο της ομορφιάς
صَاحَتِ الْأَطْيَارْ فَوْقَ الْمَنَابِرْ
وَفَاحَ الْأَزْهَارْ وَالرَّوْضُ عَاطِرْ
Πάνω στους άμβωνες, τα πουλιά κελάηδησαν,
το άρωμα των λουλουδιών σκορπίστηκε· οι κήποι ευωδίασαν
رَنَّتِ الْأَوْتَارْ وَالْحِبُّ حَاضِرْ
غَنِّ يَا خَمَّارْ بِحُسْنِ لَيْلَى
Οι χορδές αντηχούν καθώς ο αγαπημένος είναι παρών,
ψάλλε, ω οινοχόε, για την ομορφιά της Λέιλα
صَلِّ يَا سَلَامْ عَلَى الْوَسِيلَةْ
وَشَمْسِ الْأَنَامْ طَلْعَةِ لَيْلَى
Ω Πηγή της Ειρήνης, στείλε τις προσευχές Σου στον Μέγα Μεσίτη,
τον ήλιο της πλάσης και το πρόσωπο της ομορφιάς
يَا عَيْنَ الْعُيُونْ ظَهَرْتَ جَهْرَا
بِجَمْعِ الْفُنُونْ كَأْسًا وَخَمْرَا
Ω Πηγή των Πηγών, φανερώθηκες καθαρά,
σε κάθε συμβολισμό, στο κύπελλο και στο κρασί
زَالَتِ الشُّجُونْ طَابَتِ الْحَضْرَةْ
بِالسِّرِّ الْمَكْنُونْ مِنْ كَنْزِ لَيْلَى
Οι θλίψεις χάθηκαν, η Παρουσία γλύκανε,
από το κρυμμένο μυστικό του θησαυρού της Λέιλα
صَلِّ يَا سَلَامْ عَلَى الْوَسِيلَةْ
وَشَمْسِ الْأَنَامْ طَلْعَةِ لَيْلَى
Ω Πηγή της Ειρήνης, στείλε τις προσευχές Σου στον Μέγα Μεσίτη,
τον ήλιο της πλάσης και το πρόσωπο της ομορφιάς
اِبْنُ يَلِّسْ هَامْ لَمَّا سُقِيَا
مِنْ خَمْرِ الْأَذْوَاقْ فَانِي بَاقِيَا
Ο Ιμπν Γιαλλάς μέθυσε όταν ποτίστηκε,
από το κρασί της γεύσης, οι πόθοι του πέθαναν και ξαναγεννήθηκε
عَلَيْكَ السَّلَامْ خَيْرَ الْبَرِيَّةْ
مَا سُقِيَ الْمُدَامْ فِي حَيِّ لَيْلى
Ειρήνη σε εσένα, Κάλλιστε της Πλάσης,
όσο το κρασί προσφέρεται στις συνάξεις της Λέιλα