صَفَتِ النَّظْرَهْ
Καθαρή ήταν η ματιά
El
El
صَفَتِ النَّظْرَهْ طَابَتِ الْحَضْرَةْ
جَاءَتِ الْبُشْرَى لِأَهْل اللهِ
Καθάρισε η όραση, γλύκανε η σύναξη
Ήρθαν τα χαρμόσυνα νέα στους ανθρώπους του Θεού
قَامُوْا سُكَارَى لِذِي الْبِشَارَه
جَعْلَوْا عِمَارَهْ شُكْراً لِلّهِ
Σηκώθηκαν μεθυσμένοι από το άγγελμα
Τέλεσαν τη λατρεία σε ευχαριστία προς τον Θεό
أَيُّهَا الْحَاضِرْ اُذْكُرْ وَذَاكِرْ
إِيَّاكَ تُنْكِرْ حَالَ أَهْلِ اللهِ
Ώ παρευρισκόμενε, μνημόνευε και θυμήσου
Μην αρνηθείς την κατάσταση των ανθρώπων του Θεού
فَسَلِّمْ لَهُمْ فِيمَا عَرَاهُمْ
وَاعْلَمْ أَنَّهُمْ غَابُوْا فِي اللهِ
Παραδώσου σε αυτούς σε ό,τι τους κυριεύει
Και γνώριζε πως χάθηκαν μέσα στον Θεό
فَالْوَجْدُ بِهِمْ دَاعِيْ يَدْعِيْهِمْ
يَطْرَأْ عَلَيْهِمْ فِيْ ذِكْرِ اللهِ
Γιατί η έκσταση είναι κλήση που τους καλεί
Τους καταλαμβάνει κατά τη μνεία του Θεού
وَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَلْيَتَوَاجَدْ
قَصْداً يَتَعَرَّضْ لِفَضْلِ اللهِ
Κι όποιος δεν βρίσκει έκσταση, ας την επιδιώξει
Σκόπιμα ας εκτεθεί στη χάρη του Θεού
هَكَذَا قَالُوْا وَلِذَا مَالَوْا
وَلَقَدْ غَالُوْا فِي ذِكْرِ اللهِ
Έτσι είπαν και γι' αυτό λικνίστηκαν
Και αφέθηκαν δίχως μέτρο στη μνεία του Θεού
حَتَّى قَدْ ظَنَّا مَنْ لَيْسَ مِنَّا
أَنَّا جُنِنَّا بِذِكْرِاللهِ
Ώσπου εκείνοι που δεν είναι από εμάς, νόμισαν
Πως παραφρονήσαμε από τη μνεία του Θεού
هَنِيْئاً لَنَا ثُمَّ بُشْرَانَا
إِنْ كَانَ لَنَا حُمْقٌ فِي اللهِ
Μακάριοι εμείς και χαρμόσυνο το μήνυμά μας
Αν η παραφροσύνη μας είναι εν Θεώ