Ω Δέσποτα των Αποστόλων, σπεύσε προς βοήθεια του ελαχίστου των δούλων

Με την ένωση του αγαπημένου της καρδιάς μου, σβήνει αυτή η φλόγα.

Ίσως ο Θεός φέρει την ένωση μετά την μακρά και απόμακρη απόγνωση

Και πώς να απελπιστώ, αφού Εκείνος είναι Παντοδύναμος σε ό,τι επιθυμεί;

Έταξα όσα θα πράξω αν αντικρίσω την εορτή του Αϊντίντ

Ω κοιλάδα των χαρίεντων, που όμοιές τους δεν υπήρξαν ποτέ.

Είπατε σ’ αυτούς: Δεν θα σπλαχνιστείτε τον μόνο και ξένο;

Φτάνει πια η απόσταση, φτάνει· διότι δεν υπάρχει άλλη υπομονή.

Ο πόθος μου ποτέ δεν φθίνει· είναι πάντοτε αιώνιος και νέος

Για τον Αϊνταρούς των υψηλών κορυφών και για τον ευτυχέστατο Σαάντ.

Πόσους εχθρούς αφάνισαν για χάρη μου, πολλούς επίμονους τυράννους

Και μέσω αυτών, αν και η δική μου ισχύς υστερεί, λογίζομαι ευγενής ανάμεσα στον λαό.

Κάθε χρόνο λένε πως εκείνος εξασθένησε, κι όμως εγώ μόνο πληθαίνω

Με την αρωγή του Κυρίου μου, και σφραγίζω την δέησή μου με τον Αξιέπαινο Άγιο.

Επικαλεστείτε ευλογίες στον Αχμάντ, διότι όποιος ευλογεί τον Αχμάντ θα ωφεληθεί