وِشْلُونْ أنَامَ الَّليْلْ وِشْلُونْ أَنَامُهْ
حَبِيبِي مُحَّمَدْ جَوْهَرْ كَلاَمُه
Πώς μπορώ να κοιμηθώ τη νύχτα, πώς μπορώ να αναπαυθώ;
Αγαπημένος μου Μωάμεθ, τα λόγια του είναι πολύτιμα
سَفِّنْ بِاللَّه يَا سَفَّانْ دِيرِ السَّفِينَة
أنْوَارْ أَبَى القَاسِمْ لَاحِتْ عَلَيْنَا
Πλέυσε στο όνομα του Θεού, ω ναυτικέ, κατεύθυνε το πλοίο
Τα φώτα του Αμπού αλ-Κάσιμ έλαμψαν πάνω μας.
يَارَافِقَ العُرْبَانْ وَاشْرَبْ لَبَنْهِنْ
كُلِّ الصَحَابَة نْجُومْ طَهَ قَمَرْهِنْ
Συνόδευσε τους Άραβες και πιες το γάλα τους
Όλοι οι σύντροφοι είναι αστέρια, ο Τάχα είναι το φεγγάρι τους.
يَا طَيْرَ الطَّايِرْ فُوقْ أَبْيَضْ يَا بُو جْنَاح
سَلِّمْ عَلَى أبى الزهراء قُلُّهْ العُمُرْ رَاح
Ω πουλί που πετάς ψηλά, λευκόφτερε,
Χαιρέτησε τον πατέρα της Ζάχρα και πες του ότι τα μυαλά έχουν φύγει.
يَا طَيْرَ الطَّايِرْ فُوقْ أَخْضَرْ يَا بُـو رِيشْ
سَلِّمْ عَلَى طَهَ قُلُّهْ دَرَاوِيشْ
Ω πουλί που πετάς ψηλά, πράσινοφτερε,
Χαιρέτησε τον Τάχα και πες του ότι έχουμε γίνει δερβίσηδες
مَا رِيدَ اَمُوتَ الْيَوْمْ كَفْنِي عَبَاتِي
دِزُّو عَلَى طَهَ يِحْضَرْ وَفَاتِي
Δεν θέλω να πεθάνω σήμερα, το μανδύα μου είναι το μόνο μου σάβανο
Στείλτε στον Τάχα να παραστεί στο θάνατό μου.