مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
Πότε η θλιμμένη και καταβεβλημένη καρδιά θα επιστρέψει στην κατοικία σας;
El
مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
وَشَـمْسُ الحَضْـرَةِ الْحَسْنَا تُوَافِي بِالشُّهُودْ
Πότε η καρδιά του τεθλιμμένου και καταπονημένου στην κατοικία σας θα επιστρέψει;
Και ο ήλιος της ωραίας Παρουσίας θα ανατείλει με τη θέαση;
كَـوَوْا فـِي جَمْـرَةِ الْحُـبِّ فُؤَادَ الْمُسْتَهَامْ
وَخَطْـبِي فِيهِـمُ خَطْـبِي وَقَـدْ شَـبَّ الْغَرَامْ
Έκαψαν στη χόβολη της αγάπης την καρδιά του εκστατικού
Και η οδύνη μου γι' αυτούς είναι μεγάλη, καθώς ο πόθος φούντωσε.
وَدَمْعِـي وَالضَّنَا يُنْبِي عَنِ الْوَجْدِ الضِّرَامْ
وَفِيهِـمْ طَـابَ لِي سَلْبِي وَلَوْ طَالَ الصُّدُودْ
Τα δάκρυά μου και η φθορά μαρτυρούν την πυρακτωμένη έκσταση
Και γι' αυτούς μου είναι γλυκιά η απογύμνωσή μου, κι ας μακρηγορεί η απόρριψη.
مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
وَشَـمْسُ الحَضْـرَةِ الْحَسْنَا تُوَافِي بِالشُّهُودْ
Πότε η καρδιά του τεθλιμμένου και καταπονημένου στην κατοικία σας θα επιστρέψει;
Και ο ήλιος της ωραίας Παρουσίας θα ανατείλει με τη θέαση;
أَلَا يَـا حَـادِيَ الرَّكْبِ فَأَوْجِزْ لِي الطَّرِيقْ
وَسِـرْ بِـاللَّهِ فِـي قَلْبِي إِلَى أَعْلَى رَفِيقْ
Ω οδηγέ του καραβανιού, συντόμευσε για μένα την οδό
Και πορεύσου μέσω Θεού μες στην καρδιά μου προς τον Ύψιστο Σύντροφο.
وَإِنْ وَافَـى سَـنَا الْحِـبِّ فَخَيِّـمْ بِالْعَقِيقْ
وَشَـفِّعْ بِـذَوِي الْقُـرْبِ عَسَـى حِبِّي يِجُودْ
Κι αν φτάσει η λάμψη της Αγάπης, στήσε σκηνή στο Ακίκ
Και ζήτησε μεσιτεία μέσω των οικείων, ίσως ο Αγαπημένος μου να φανεί γενναιόδωρος.
مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
وَشَـمْسُ الحَضْـرَةِ الْحَسْنَا تُوَافِي بِالشُّهُودْ
Πότε η καρδιά του τεθλιμμένου και καταπονημένου στην κατοικία σας θα επιστρέψει;
Και ο ήλιος της ωραίας Παρουσίας θα ανατείλει με τη θέαση;
وَخُـذْ بِـالْمُغْرَمِ الصَّـبِّ لِأَعْتَـابِ الْكِـرَامْ
عَسَـى أَنْ يَرْحَمُـوا صَـبِّي دُمُوعاً بِانْسِجَامْ
Και οδήγησε τον παθιασμένο εραστή στα κατώφλια των ευγενών
Μήπως ελεήσουν τα δάκρυά μου που κυλούν με αρμονία.
وَيَرْضَـوْنِي عَلَـى عَيْـبِي بِـذَيَّاكَ الْمَقَـامْ
وَيَجْلُـو وَصْـلُهُمْ كَرْبِي وَيَحْلُو لِي الْوُرُودْ
Και ας με δεχτούν παρά τα ελαττώματά μου σε εκείνο το αξίωμα
Κι ας διώξει η ένωσή τους τη θλίψη μου, και ας μου γλυκάνει η προσέλευση στην πηγή.
مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
وَشَـمْسُ الحَضْـرَةِ الْحَسْنَا تُوَافِي بِالشُّهُودْ
Πότε η καρδιά του τεθλιμμένου και καταπονημένου στην κατοικία σας θα επιστρέψει;
Και ο ήλιος της ωραίας Παρουσίας θα ανατείλει με τη θέαση;
أَلَا يَـا جِيـرَةَ الشِّعْبِ صِلُوا هَذَا الْفَقِيرْ
وَرِقُّـوا وَارْحَمُـوا شَيْبِي فَهَا دَمْعِي غَزِيرْ
Ω γείτονες της κοιλάδας, σμίξτε με αυτόν τον πένητα
Και δείξτε ευσπλαχνία στα γηρατειά μου, καθώς το δάκρυ μου είναι άφθονο.
وَغُضُّوا الطَّرْفَ عَنْ ذَنْبِي فَبِالْعَفْوِ الْكَبِيرْ
كَــثِيرٌ فَــازَ بِـالْقُرْبِ وَإِطْلَاقِ الْقُيُـودْ
Και παραβλέψτε το σφάλμα μου, γιατί με τη μεγάλη συγχώρεση
Πολλοί κέρδισαν την εγγύτητα και την απελευθέρωση από τα δεσμά.
مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
وَشَـمْسُ الحَضْـرَةِ الْحَسْنَا تُوَافِي بِالشُّهُودْ
Πότε η καρδιά του τεθλιμμένου και καταπονημένου στην κατοικία σας θα επιστρέψει;
Και ο ήλιος της ωραίας Παρουσίας θα ανατείλει με τη θέαση;
صَـلَاةُ الْحِـبِّ لِلْحِـبِّ عَلَـى مَجْلَـى السَّـلَامْ
يُحْيِيـهِ بِهَـا رَبِّـي نَعِيمـاً فِـي الدَّوَامْ
Προσευχή αγάπης για τον Αγαπημένο στο φανέρωμα της ειρήνης
Με την οποία ο Κύριός μου τον χαιρετίζει ως αιώνια μακαριότητα.
وَيَسْـرِي فَيْضُـهَا الْوَهْـبِي إِلَى الْآلِ الْكِرَامْ
وَ يُجْدِي شَاكِرُ الشُّرْبِ كَمَالاً فِي الْوُجُودْ
Κι ας διαχυθεί η θεόσδοτη πλημμύρα της στον ευγενή Οίκο
Και ας χαρίσει στον ευγνώμονα πότη την τελειότητα στην ύπαρξη.