قصيدة الحجرة النبوية الشريفة
Qasida of the Noble Prophetic Chamber
El
يَا سَيِّدِي يَا رَسُولَ اللهِ خُذْ بِيَدِي
مَا لِي سِوَاكَ وَلَا أَلْوِي عَلَى أَحَدِ
Ω κύριέ μου, ω Απόστολε του Θεού, πιάσε το χέρι μου
Δεν έχω άλλον εκτός από εσένα, ούτε σε άλλον στρέφομαι
فَأَنْتَ نُورُ الْهُدَى فِي كُلِّ كَائِنَةٍ
وَأَنْتَ سِرُّ النَّدَى يَا خَيْرَ مُعْتَمَدِ
Διότι είσαι το φως της καθοδήγησης σε κάθε πλάσμα
Και είσαι το μυστικό της γενναιοδωρίας, ω καλύτερο στήριγμα
وَأَنْتَ حَقًّا غِيَاثُ الْخَلْقِ أَجْمَعِهِمْ
وَأَنْتَ هَادِي الْوَرَى لِلَّهِ ذِي السَّدَدِ
Και είσαι αληθινά ο βοηθός όλης της πλάσης
Και είσαι ο οδηγός των θνητών προς τον Θεό, τον Κύριο της Ορθότητας
يَا مَنْ يَقُومُ مَقَامَ الْحَمْدِ مُنْفَرِدًا
لِلْوَاحِدِ الْفَرْدِ لَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَلِدِ
Ω εσύ που στέκεσαι μόνος στη θέση του επαίνου
Ενώπιον του Ενός, του Μοναδικού, που δεν γεννήθηκε και δεν γεννά
يَا مَنْ تَفَجَّرَتِ الْأَنْهَارُ نَابِعَةً
مِنْ إِصْبَعَيْهِ فَرَوَّى الْجَيْشَ بِالْمَدَدِ
Ω εσύ από τα δάχτυλα του οποίου ανάβλυσαν ποτάμια
Και πότισες τον στρατό με τη θεία ενίσχυση
إِنِّي إِذَا سَامَنِي ضَيْمٌ يُرَوِّعُنِي
أَقُولُ يَا سَيِّدَ السَّادَاتِ يَا سَنَدِي
Πράγματι, όταν με χτυπά μια αδικία που με τρομάζει
Λέω: Ω Κύριε των κυρίων, ω στήριγμά μου
كُنْ لِي شَفِيعًا إِلَى الرَّحْمَنِ مِنْ زَلَلٍ
وَامْنُنْ عَلَيَّ بِمَا لَا كَانَ فِي خَلَدِي
Γίνε μεσίτης μου στον Πολυεύσπλαχνο για τα παραπτώματά μου
Και χάρισέ μου όσα δεν πέρασαν ποτέ από τον νου μου
وَانْظُرْ بِعَيْنِ الرِّضَا لِي دَائِمًا أَبَدًا
وَاسْتُرْ بِفَضْلِكَ تَقْصِيرِي إِلَى الْأَمَدِ
Και κοίταζέ με πάντα με μάτι ευμένειας
Και κάλυψε με τη χάρη σου τις ελλείψεις μου ως το τέλος του χρόνου
وَاعْطِفْ عَلَيَّ بِعَفْوٍ مِنْكَ يَشْمَلُنِي
فَإِنَّنِي عَنْكَ يَا مَوْلَايَ لَمْ أَحِدِ
Και δείξε μου έλεος με μια συγχώρεση που θα με περιβάλει
Διότι από εσένα, ω αυθέντη μου, ποτέ δεν παρεξέκλινα
إِنِّي تَوَسَّلْتُ بِالْمُخْتَارِ أَفْضَلِ مَنْ
رَقَى السَّمَاوَاتِ سِرِّ الْوَاحِدِ الْأَحَدِ
Ζήτησα μεσιτεία μέσω του Εκλεκτού, του καλύτερου από όσους
Ανέβηκαν στους ουρανούς, του μυστικού του Ενός και Μοναδικού
رَبُّ الْجَمَالِ تَعَالَى اللهُ خَالِقُهُ
فَمِثْلَهُ فِي جَمِيعِ الْخَلْقِ لَمْ أَجِدِ
Κύριος της ομορφιάς, ας είναι δοξασμένος ο Θεός που τον έπλασε
Διότι όμοιό του σε όλη την κτίση δεν βρήκα
خَيْرُ الْخَلَائِقِ أَعْلَى الْمُرْسَلِينَ ذُرًى
ذُخْرُ الْأَنَامِ وَهَادِيهِمْ إِلَى الرُّشْدِ
Ο καλύτερος των πλασμάτων, ο υψηλότερος των απεσταλμένων
Ο θησαυρός των ανθρώπων και ο οδηγός τους στην ορθότητα
بِهِ الْتَجَأْتُ لَعَلَّ اللهَ يَغْفِرَ لِي
هَذَا الَّذِي هُوَ فِي ظَنِّي وَمُعْتَقَدِي
Σε αυτόν κατέφυγα μήπως και ο Θεός με συγχωρέσει
Αυτό είναι που πιστεύω και στο οποίο ελπίζω
فَمَدْحُهُ لَمْ يَزَلْ دَأْبِي مَدَى عُمُرِي
وَحُبُّهُ عِنْدَ رَبِّ الْعَرْشِ مُسْتَنَدِي
Ο έπαινός του δεν έπαψε να είναι το έργο της ζωής μου
Και η αγάπη του είναι το στήριγμά μου ενώπιον του Κυρίου του Θρόνου
عَلَيْهِ أَزْكَى صَلَاةٍ لَمْ تَزَلْ أَبَدًا
مَعَ السَّلَامِ بِلَا حَصْرٍ وَلَا عَدَدِ
Σε αυτόν αξίζουν οι πιο αγνές προσευχές παντοτινά
Μαζί με ειρήνη δίχως όριο και δίχως μέτρημα
وَالْآلِ وَالصَّحْبِ أَهْلِ الْمَجْدِ قَاطِبَةً
وَتَابِعِيهِمْ بِإِحْسَانٍ إِلَى الْأَبَدِ
Και στην οικογένεια και τους συντρόφους, τους ένδοξους όλους
Και σε όσους τους ακολουθούν με αγαθοεργία μέχρι την αιωνιότητα