Από την ομορφιά του σύμπαντος πηγάζει ο οίνος μου

Τον γεύτηκα αγνό και είναι θεμιτός

Αντλείται από τις ιδιότητες της πανσελήνου μου

Μιας ομορφιάς που περικλείει κάθε τελειότητα

Πρόσωπο που η λάμψη του φανερώθηκε

Και το σύμπαν κατέστη ο καθρέφτης του

Αν η καρδιά σου επιζητά τη συνάντησή Του

Τότε κάνε το πάθος σου δικό Του πάθος

Στο πνεύμα είμαι ένας απέραντος ουρανός

Στο σώμα είμαι ελάχιστη σκόνη

Είμαι λουλούδι, είμαι νερό

Χάθηκα μέσα στη γλυκύτητα της έκστασής μου

Το πνεύμα ανυψώθηκε στην υψηλή του θέση

Και η καρδιά ήρθε για να το φροντίζει

Και το σώμα έσπευσε στην πορεία του

Για να κερδίσει έτσι την πιο βαθιά του επιθυμία

Ω επικριτή, που μέμφεσαι από άγνοια

Έναν εραστή που πέτυχε την ένωση

Αν μεμφθείς με ειλικρίνεια, θα δοκιμαστείς

Και θα γευτείς αυτή την αγάπη πάραυτα

Με την εκμηδένισή σου από καθετί εκτός Εκείνου

Καταφεύγεις στην απεραντοσύνη της αιωνιότητάς Του

Και με τη δροσιά του ποτού της ευαρέσκειάς Του

Σβήνει ο καυτός πόθος της καρδιάς

Είθε οι ευλογίες του Θεού να προσφερθούν

Πιο ευωδιαστές από κάθε άρωμα

Στον Απεσταλμένο που φανερώθηκε

Του οποίου το φως σβήνει κάθε πλάνη

Με ειρήνη που δεν τελειώνει ποτέ

Και στην Οικογένειά του, τους ανθρώπους της υψηλής θέσης

Στους Συντρόφους και σε όσους τον ακολούθησαν

Και σε όλους τους ανθρώπους του Θεού