يَا خَلِقَا الْأَكْوَانْ بِا لْلُّطْفِ عَامِلْنِي
Ω Δημιουργέ των συμπάντων, μεταχειρίσου με με την επιείκειά Σου.
El
يَا خَلِقَا الْأَكْوَانْ
بِا لْلُّطْفِ عَامِلْنِي
Ώ Δημιουργέ των συμπάντων
με την ευσπλαχνία Σου φέρσου μου
مَا لِيْ عَمَلْ يُرْضِيْكْ
أَنْتَ الْغَنِيْ عَنِّي
Δεν έχω έργο που να Σε ευχαριστεί
κι Εσύ είσαι υπεράνω κάθε ανάγκης από εμένα
يَا وَاهِبَ الْإِحْسَانْ
تَقْوَاكَ أَلْهِمْنِي
Ώ Δωρητή της καλοσύνης
την ευσέβειά Σου εμφύσησέ μου
قَدْ خَابَ الَّذِيْ يَعْصِيْكْ
سُبْحَانَكَ ارْحَمْنِي
Ασφαλώς απέτυχε αυτός που Σε παρακούει
Δόξα σε Σένα, ελέησέ με
يَا خَلِقَا الْأَكْوَانْ
بِا لْلُّطْفِ عَامِلْنِي
Ώ Δημιουργέ των συμπάντων
με την ευσπλαχνία Σου φέρσου μου
مَا لِيْ عَمَلْ يُرْضِيْكْ
أَنْتَ الْغَنِيْ عَنِّي
Δεν έχω έργο που να Σε ευχαριστεί
κι Εσύ είσαι υπεράνω κάθε ανάγκης από εμένα
بِمَنْ حَوَى الأَنْوَارْ
وَالْفَضْلَ وَالأَسْرَارْ
Διά εκείνου που περιέχει τα Φώτα
τις αρετές και τα Μυστικά
أَحْمَدْ ضِيَا الأَبْصَارْ
مَنْ مَدْحُهُ فَنِِّي
Του Αχμάντ, του φωτός των οφθαλμών
του οποίου ο έπαινος είναι η τέχνη μου
يَا خَلِقَا الْأَكْوَانْ
بِا لْلُّطْفِ عَامِلْنِي
Ώ Δημιουργέ των συμπάντων
με την ευσπλαχνία Σου φέρσου μου
مَا لِيْ عَمَلْ يُرْضِيْكْ
أَنْتَ الْغَنِيْ عَنِّي
Δεν έχω έργο που να Σε ευχαριστεί
κι Εσύ είσαι υπεράνω κάθε ανάγκης από εμένα
يَا رَبُّ يَا رَحْمَنُ
صَلِّ يَا ذَا المَنِّ
Ώ Κύριε, Ώ Πολυεύσπλαχνε
στείλε τις ευλογίες Σου, Ώ Μεγαλόδωρε
عَالْرُّوحِ فِي الأَبْدَانْ
وَالْنُّورِ فِي العَيْنِ
Πάνω στην ψυχή εντός των σωμάτων
και στο φως εντός των οφθαλμών
يَا خَلِقَا الْأَكْوَانْ
بِا لْلُّطْفِ عَامِلْنِي
Ώ Δημιουργέ των συμπάντων
με την ευσπλαχνία Σου φέρσου μου
مَا لِيْ عَمَلْ يُرْضِيْكْ
أَنْتَ الْغَنِيْ عَنِّي
Δεν έχω έργο που να Σε ευχαριστεί
κι Εσύ είσαι υπεράνω κάθε ανάγκης από εμένα
مَا شَعْشَعَتْ أَنْوَارْ
مِنْ رَوْضَةِ الْمُخْتَارْ
Όσο ακτινοβολούν τα φώτα
από τον Κήπο του Εκλεκτού
وَغَرَّدَتْ أَطْيَارْ
تَشْدُو عَلَى الغُصْنِ
Κι όσο κελαηδούν τα πουλιά
ψάλλοντας πάνω στους κλώνους