قُلْ لِلَّذِي قَدْ لَامَنِي
Tell the one who has blamed me,
El
قُلْ لِلَّذِي قَدْ لَامَنِي
دَعْنِي وَشَأْنِي يَا عَذُولْ
Πες σ’ αυτόν που με μέμφθηκε
άφησέ με στην τύχη μου, ω επικριτή
لَوْ كُنْتَ تَدْرِي مَا جَرَى
مَا كُنْتَ تَنْهَى يَا جَهُولْ
Αν γνώριζες όσα συνέβησαν
δεν θα με εμπόδιζες, ω ανίδεε
أَمَا تَرَى جِسْمِيَ السَّقِيمَ
قَدْ شَفَّهُ دَاءُ النُّحُولْ
Δεν βλέπεις το άρρωστο σώμα μου
που το λύγισε η νόσος του μαρασμού
قُلْ لِي بِمَنْ هَذَا الْعَنَا
وَذَا التَّصَابِي وَالذُّهُولْ
Πες μου, για ποιον είναι αυτή η οδύνη
κι αυτός ο πόθος και η έκσταση
اللَّهُ حَسْبِي وَكَفَى
قُلْ مَا تَشَأْ يَا ذَا الْفُضُولْ
Ο Θεός μού αρκεί και είναι ικανός
πες ό,τι θες, ω πολυπράγμων
يَا سَاكِنِينَ سَرَائِرِي
عِنْدِي لَكُمْ صَفْوُ الْوِدَادْ
Ω εσείς που κατοικείτε στα βάθη μου
έχω για σας την καθαρότητα της αγάπης
مَلَّكْتُكُمْ يَا سَادَتِي
زِمَامَ أَمْرِي وَالْقِيَادْ
Σας παρέδωσα, ω κύριοί μου
τα ηνία των υποθέσεών μου και την οδήγηση
لَا تُهْمِلُوا مَنْ قَدْ غَدَا
يَسْمُو بِكُمْ بَيْنَ الْعِبَادْ
Μην παραμελείτε εκείνον που έφτασε
να υψώνεται μέσω υμών ανάμεσα στους δούλους
وَاقِفٌ عَلَى الْبَابِ مُقِيمٌ
يَرْجُو السَّعَادَةَ وَالْقَبُولْ
Στέκεται στην πόρτα, παραμένοντας
προσδοκώντας την ευτυχία και την αποδοχή
اللَّهُ حَسْبِي وَكَفَى
قُلْ مَا تَشَأْ يَا ذَا الْفُضُولْ
Ο Θεός μού αρκεί και είναι ικανός
πες ό,τι θες, ω πολυπράγμων
هَبَّتْ نُسَيْمَاتُ الْوِصَالْ
مِنْ جَانِبِ الْقُدْسِ الْعَلِيّْ
Φύσηξαν οι αύρες της ένωσης
από την πλευρά της Ύψιστης Αγιότητας
وَاسْتَغْرَقَتْ أَنْوَارُهَا
عَوَالِمَ الْقَلْبِ الْخَلِيّْ
Και τα φώτα της πλημμύρισαν
τους κόσμους της κενής καρδιάς
عَمَّا سِوَى مَعْبُودِهِ
الْوَاحِدِ الْحَقِّ الْوَلِيّْ
Από καθετί άλλο εκτός από τον Λατρευτό του
τον Ένα, τον Αληθινό, τον Προστάτη
وَكُوشِفَتْ أَسْرَارُهُ
وَحَلَّ فِي بُرْجِ الْوُصُولْ
Και φανερώθηκαν τα μυστικά του
και εγκαταστάθηκε στον πύργο της ένωσης
اللَّهُ حَسْبِي وَكَفَى
قُلْ مَا تَشَأْ يَا ذَا الْفُضُولْ
Ο Θεός μού αρκεί και είναι ικανός
πες ό,τι θες, ω πολυπράγμων
بَاتَ الْمُحِبُّ مَعَ الْحَبِيبْ
وَالْعَاذِلُ الْغَافِلُ بَعِيدْ
Ο εραστής πέρασε τη νύχτα με τον αγαπημένο
κι ο επικριτής ο αδιάφορος είναι μακριά
لَمْ يَدْرِ مَا شَأْنُ الْهَوَى
بَيْنَ الْمَوَالِي وَالْعَبِيدْ
Δεν γνωρίζει τι είναι ο έρωτας
ανάμεσα στους κυρίους και τους δούλους
يَا وَيْحَهُ مَاذَا عَلَيْهِ
لَوْ كَانَ يَعْرِفُ لِلسَّعِيدْ
Αλίμονό του, τι θα τον έβλαπτε
αν γνώριζε του ευτυχισμένου
مَكَانَهُ مِنْ رَبِّهِ
وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا يَقُولْ
τη θέση του κοντά στον Κύριό του
κι ο Θεός γνωρίζει τι λέει
اللَّهُ حَسْبِي وَكَفَى
قُلْ مَا تَشَأْ يَا ذَا الْفُضُولْ
Ο Θεός μού αρκεί και είναι ικανός
πες ό,τι θες, ω πολυπράγμων
مَاذَا يَقُولُ الْمُنْكِرُونَ
فِيمَنْ لَهُ قَلْبٌ سَلِيمْ
Τι λένε οι αρνητές
για κάποιον που έχει καρδιά υγιή
مُحِبٌّ لِجَمِيعِ الْمُسْلِمِينَ
وَقَصْدُهُ الْمَوْلَى الْكَرِيمْ
Που αγαπά όλους τους Μουσουλμάνους
και ο σκοπός του είναι ο Γενναιόδωρος Κύριος
وَيَعْتَقِدْ فِي نَفْسِهِ
بِأَنَّهُ عَبْدٌ ذَمِيمْ
Και πιστεύει για τον εαυτό του
πως είναι ένας δούλος ανάξιος
لَوْلَا عِنَايَةُ رَبِّهِ
لَكَانَ بَطَّالاً ضَلُولْ
Αν δεν ήταν η φροντίδα του Κυρίου του
θα ήταν ένας μάταιος πλανημένος
اللَّهُ حَسْبِي وَكَفَى
قُلْ مَا تَشَأْ يَا ذَا الْفُضُولْ
Ο Θεός μού αρκεί και είναι ικανός
πες ό,τι θες, ω πολυπράγμων