Στην Πόλη έχω αγαπημένους που όταν με κοιτούν

οι έγνοιες μου φεύγουν και η θλίψη διαλύεται

Η καρδιά πλημμυρίζει γαλήνη και χαρά

απέραντη, και με ακολουθεί η ευστοχία και η νίκη

Ω λαέ της Τάιμπα, ελάτε, είμαι εξαντλημένος από πόθο

και περιμένω εκείνο που ονειρεύτηκα

Είναι παράδοσή σας ο εραστής, όταν

σας καλεί με τη γλώσσα της αγάπης, να βρίσκει γιατρειά

Η αγάπη γεμίζει την καρδιά μου, μάλιστα πήρε μορφή

στο σώμα μου, αν οι μορφές φανερώνουν την αλήθεια

Ω Κύριε των Αποστόλων, σπεύσε σε βοήθεια, γιατί δεν μου απέμεινε

άλλη λύση παρά η αγάπη σου που έχω φυλάξει

Για τον Θεό είναι η πολύτιμη γέννησή σου, με την οποία ευτύχησε

η πλάση και απομακρύνθηκαν οι συμφορές

Ημέρα που φώτισε την οικουμένη, και δεν ανέτειλε

ήλιος σαν αυτόν, ούτε και φεγγάρι

Ένας χαιρετισμός ευωδιαστός από μια καρδιά

που το άρωμά της πληθαίνει από το δικό σου ευλογημένο πνεύμα

Κι αν κάποιος με ρωτήσει «τι ποθείς;», θα του πω

«ποθώ την Τάιμπα με πόθο δίχως τέλος»

Ω οδηγέ των αιθέρων, προσγείωσέ με όταν φανεί

στα μάτια σου ο πράσινος τρούλος και τα δώματα

Εκεί θα αναζητήσω το παράθυρο του Προφήτη για να

ζητήσω συγχώρεση από τον Θεό, εκεί που οι αμαρτίες συγχωρούνται

Σε σένα οι ευλογίες του Θεού, όσο απαγγέλλονται

στη γιορτή της γέννησής σου τα εδάφια και τα κεφάλαια των Γραφών

Και στην οικογένεια, τους συντρόφους και όλους τους ακολούθους

στους Προστάτες, τους Στύλους και τους αγαπημένους που παρίστανται