Ρωτήστε την καρδιά μου, ρωτήστε την, αυτή θα σας μιλήσει

για μένα όταν λείπετε, αφού μέσα της κατοικεί η παρουσία σας

Ω πανσέληνοι, που η θέα σας φώτισε το σύμπαν

αν δεν ήταν η παρηγοριά της καρδιάς μου όταν σας θυμάμαι

Με το χέρι μου πάνω της, τρελό από πόθους

αν τα δάκρυά μου έσμιγαν με τις θάλασσες της γης, θα τις έπνιγαν

Από ένα μάτι που η κάψα του πόθου το άφησε άυπνο

και ο καημός διαμέλισε τα σπλάχνα μου και τα σκόρπισε

Αν πλησίαζαν τη φωτιά στην καρδιά μου, θα την έκαιγε εκείνη

έχετε ποτέ ακούσει για καρδιά που έκαψε τη φωτιά;