طَابَ لِي خَلْعُ عِذَارِي
Μου αρμόζει η ασωτία μου
El
طَابَ لِي خَلْعُ عِذَارِي
فِي هَوَى الْبَدْرِ الْتَّمَامْ
Μου είναι γλυκό να αποβάλω κάθε εγκράτεια
στον έρωτα της τέλειας πανσελήνου
بِافْتِقَارِي وَانْكِسَارِي
أَرْتَجِيْ نَيْلَ الْمَرَامْ
Με την ένδεια και τη συντριβή μου
ελπίζω να επιτύχω τον πόθο μου
يَا عَذُوْلِي لَا تَلُمْنِي
مَا عَلَى الْعَاشِقُ مَلَامْ
Ω επικριτή μου, μη με μέμφεσαι
διότι δεν υπάρχει ψόγος για τον εραστή
اُدْنُ مِنِّي وَارْوِ عَنِّيْ
أَنَا فِي الْعِشْقِ إِمَامْ
Πλησίασέ με και διηγήσου από μένα
γιατί είμαι στην τέχνη του έρωτα οδηγός
خَمْرَةُ الْأَحْبَابِ تُجْلَ
هِيَ حِلٌّ لَا حَرَامْ
Το κρασί των αγαπημένων προσφέρεται
είναι επιτρεπτό και όχι απαγορευμένο
مِنْ عُيُونِ الْعِيْنِ تُمْلَى
صَانَهَا الْبَرُّ الْسَّلَامْ
Από τις πηγές των οφθαλμών αναβλύζει
φυλαγμένο από τον Πανάγαθο, την Πηγή της Ειρήνης
يَا أَخَا الْأَشْوَاقِ يَمِّمْ
سَيِّدَ الْرُّسْلِ الْكِرَامْ
Ω αδελφέ των πόθων, στρέψε την πορεία σου
προς τον Κύριο των ευγενών Προφητών
وَاغْنَمِ الْذِّكْرَ وَزَمْزِمْ
بِصَلَاةٍ مَعْ سَلَامْ
Άδραξε τη μνήμη και ψάλισε
ευλογίες μαζί με ειρήνη
لِحَبِيْبِ الله أَحْمَدْ
كُلَّمَا جَنَّ الْظَّلَامْ
Για τον Αγαπημένο του Θεού, τον Αχμάντ
κάθε φορά που το σκοτάδι της νύχτας απλώνεται
كُلُّ مَنْ وَالَاهُ يَسْعَدْ
وَيَنَالْ حُسْنَ الْخِتَامْ
Όποιος τον αγαπά βρίσκει την ευτυχία
και αξιώνεται ένα όμορφο τέλος