حَسْنَاءُ تُرْبِعُنَا
Ωραία μάς φέρνει την άνοιξη
El
حَسْنَاءُ تُرْبِعُنَا
دَوْمًا وَتَعْرِفُنَا
Μια ωραιότητα μας τρέφει
πάντα και μας αναγνωρίζει
حَلَّتْ لِتَمْنَحَنَا
عَدْلًا وَإِحْسَانَا
Ήρθε για να μας χαρίσει
δικαιοσύνη και ευεργεσία
مِنْ قُدْرَةٍ شَرُفَتْ
مَيْمُونَةٌ عُرِفَتْ
Από μια δύναμη ένδοξη
ευλογημένη και φημισμένη
بِالْحُسْنِ قَدْ وُصِفَتْ
سِرًّا وَإِعْلَانَا
Με το κάλλος έχει περιγραφεί
κρυφά και φανερά
تَكَامَلَتْ أَلَقَا
خَلْقًا حَكَى خُلُقَا
Ολοκληρώθηκε σε λάμψη
η μορφή της αντικατοπτρίζει το ήθος
وَالْكُلُّ مُتَّسِقا
مِنْهُ الْضِّيَا بَانَا
Όλα είναι εναρμονισμένα
από αυτό το φως φανερώθηκε
رَاقَتْ مَشَارِبُهَا
نِيلَتْ مَطَالِبُهَا
Εκλεπτυσμένες είναι οι πηγές της
επιτεύχθηκαν οι επιθυμίες της
صَارَتْ مَنَاقِبُهَا
لِلْفَخْرِ كَيْوَانَا
Οι αρετές της έγιναν
ο Κρόνος της υπερηφάνειας
عَمَّتْ مَآثِرُهَا
سَارَتْ بَشَائِرُهَا
Τα κατορθώματά της εξαπλώθηκαν
οι χαρμόσυνες ειδήσεις της ταξίδεψαν
تَهْدِي خَوَاطِرُهَا
الْأَرْوَاحَ إِيقَانَا
Οι σκέψεις της καθοδηγούν
τις ψυχές με βεβαιότητα
فِي وَصْفِهِ عِبَرٌ
لَمْ يَحْكِهَا بَشَرٌ
Στην περιγραφή του υπάρχουν διδάγματα
που κανείς άνθρωπος δεν εξιστόρησε
وَالْكُلُّ مُنْبَهِرٌ
مَا انْفَكَّ هَيْمَانَا
Όλοι είναι εκθαμβωμένοι
και παραμένουν ερωτοχτυπημένοι
فَقَامَةٌ رَبْعَةْ
كَمَا تَرَى طَبْعَهْ
Ανάστημα μέτριο
όπως βλέπεις τη φύση του
تَفُوقُ بِالطَّلْعَهْ
مَنْ طَالَ سِيقَانَا
Υπερέχει με την εμφάνισή του
εκείνους με τα μακριά σκέλη
فِي وَجْهِهِ قَمَرٌ
فِي ثَغْرِهِ دُرَرٌ
Στο πρόσωπό του φεγγάρι
στο στόμα του μαργαριτάρια
فِي نُطْقِهِ خَفَرٌ
بِالْصَّمْتِ قَدْ زَانَا
Στον λόγο του συστολή
που με τη σιωπή έχει στολιστεί
وَجَبْهَةٌ عَرُضَتْ
لِلَّهِ قَدْ خُفِضَتْ
Ένα μέτωπο πλατύ
που ενώπιον του Θεού έχει υποκλιθεί
وَبِالْنُّهَى نَهَضَتْ
عِزًّا وَعِرْفَانَا
Με τη νόηση ανυψώθηκε
σε δόξα και επίγνωση
فِي وَجْهِهِ بَلَجٌ
فِي عَيْنِهِ دَعَجٌ
Στο πρόσωπό του φωτεινότητα
στο μάτι του βαθυμέλανη λάμψη
فِي حَاجِبٍ زَجَجٌ
بِالْحُسْنِ مُزْدَانَا
Στο φρύδι λεπτότητα τοξωτή
στολισμένη με κάλλος
إِنْ رِيءَ يَتْبَعُهُ
نُورًا يُزَامِنُهُ
Αν τον δεις, τον ακολουθεί
ένα φως που τον συνοδεύει
فَالْأَنْفُ مَارِنُهُ
أَقْنَى وَحِدْبَانَا
Η μύτη, η ράχη της
αετίσια και κυρτή
وَثَغْرُهُ ضَلِعٌ
وَالْصَّدْرُ مُتَّسِعٌ
Το στόμα του πλατύ
και το στήθος ευρύ
وَالْبَطْنُ مُرْتَجِعٌ
بِالْصَّدْرِ خَمْصَانَا
Η κοιλιά ευθυγραμμισμένη
με το στήθος, λεπτή
وَالْوَجْهُ دُرِّيٌّ
وَالْلَّوْنُ وَرْدِيٌّ
Το πρόσωπο είναι μαργαριταρένιο
και το χρώμα ρόδινο
وَالْرُّوحُ نُورِيٌّ
أَضَاءَ أَكْوَانَا
Το πνεύμα είναι φωτοβόλο
φώτισε τους κόσμους
ضَخْمُ الْكَرَادِيسِ
زَاكِي الْأَحَاسِيسِ
Με μεγάλες αρθρώσεις
αγνός στα αισθήματα
فَرْدُ الْنَّوَامِيسِ
مَا مِثْلُهُ كَانَا
Μοναδικός στους νόμους της φύσης
όμοιός του δεν υπήρξε
أَكْحَلُ أَجْفَانٍ
أَشْنَبُ أَسْنَانٍ
Με μάτια σα να 'χουν κολλύριο
με κάτασπρα δόντια
حَبَّاتُ رُمَّانٍ
هَلْ رَيْتَ رُمَّانَا
Κόκκοι ροδιού
είδες ποτέ τέτοιο ρόδι;
وَلِحْيَةٌ كَثَّا
تَنَاسَقَتْ بَثَّا
Γένια πυκνά
που απλώνονται με αρμονία
وَجُمَّةٌ أَثَّا
لَمْ تَعْدُ آذَانَا
Πλούσια κόμη
που δεν ξεπερνά τα αυτιά
بَدْرُ الْدُّجَى فَمُهُ
إِنْ رِيءَ مَبْسَمُهُ
Πανσέληνος του σκότους το στόμα του
αν φανεί το χαμόγελό του
وَالْكُلُّ مَنْسَمُهُ
بَرًّا وَخُلْجَانَا
Τα πάντα είναι η ευωδιά του
στη στεριά και στους κόλπους
فَالْرَّحْمُ وَاصِلُهُ
وَالْكَلُّ حَامِلُهُ
Συνδέει τους συγγενείς
σηκώνει τα βάρη όλων
وَالْخَيْرُ فَاعِلُهُ
سِرًّا وَإِعْلَانَا
Πράττει το καλό
κρυφά και φανερά
فِي الْخَلْقِ هَيْبَتُهُ
فِي الْحَقِّ غَيْبَتُهُ
Στην πλάση η επιβλητικότητά του
στην αλήθεια η έκστασή του
تَفُوقُ طِيبَتُهُ
جِنًّا وَإِنْسَانَا
Η καλοσύνη του υπερέχει
τζίνι και ανθρώπους
وَحَبْلُ سُرَّتِهِ
مِنْ حُسْنِ غُرَّتِهِ
Η γραμμή της κοιλιάς του
από την ομορφιά της λάμψης του
مَا مِثْلُ نَظْرَتِهِ
عِزًّا وَإِيْمَانَا
Τίποτα σαν το βλέμμα του
σε δόξα και πίστη
قَدْ دَقَّ مَسْرُبَةً
وَفَاقَ مَرْتَبَةً
Λεπτή η γραμμή της τριχοφυΐας
ξεπέρασε κάθε βαθμίδα
وَعَزَّ مَنْقَبَةً
سَادَ الْوَرَى شَانَا
Κραταιός στην αρετή
ηγεμόνευσε των πλασμάτων σε αξία
قَلِيلُ لَحْمِ عَقِبْ
وَالْصَّدْرُ مِنْهُ رَحِبْ
Λεπτές οι φτέρνες του
και το στήθος του είναι ευρύχωρο
فَصْلَ الْخِطَابِ وُهِبْ
فَفَاقَ سَحْبَانَا
Του χαρίστηκε ο καίριος λόγος
ξεπερνώντας τον Σαχμπάν
كَالْمِسْكِ فِي هَبَبٍ
يَنْحَطُّ مِنْ صَبَبٍ
Σαν τον μόσχο στην πνοή
βαδίζει σαν να κατηφορίζει
يُنْسِي أَخَا تَعَبٍ
أَهْلًا وَبُلْدَانَا
Κάνει τον κουρασμένο να ξεχνά
δικούς και πατρίδες
فَحُبُّهُ إِيمَانْ
وَبُغْضُهُ كُفْرَانْ
Η αγάπη του είναι πίστη
το μίσος γι' αυτόν είναι απιστία
يَا وَيْلَ مَنْ قَدْ شَانْ
فِي الْمَدْحِ إِنْسَانَا
Αλίμονο σε όποιον προσέβαλε
έναν άνθρωπο μέσα στον έπαινο
يَا رَبِّ أَسْعِدْنَا
بِنُورِهِ عِدْنَا
Ω Κύριε, δώσε μας ευτυχία
με το φως του επίστρεψέ μας
حَتَّى نَرَى الْحُسْنَى
دُنْيَا وَأُخْرَانَا
Ώστε να δούμε την ύψιστη Καλλονή
στον κόσμο αυτό και στον άλλο
صَلَّى وَسَلَّمَ مَنْ
أَوْلَى الْوَرَى مِنَنَا
Ευλογίες και ειρήνη από Εκείνον
που χάρισε ευεργεσίες στην πλάση
عَلَى الْنَّبِيِّ زَمَنَا
رَبٌّ عَلَا شَانَا
Πάνω στον Προφήτη για πάντα
ένας Κύριος που η δόξα Του είναι υψηλή
كَذَلِكَ الْزَّهْرَا
وَأُمِّهَا الْغَرَّا
Παρομοίως πάνω στη Ζάχρα
και την ένδοξη μητέρα της
وَآلِهِمْ طُرَّا
مَا الْبَدْرُ نَاغَانَا
Και σε όλους τους οικείους τους
όσο η πανσέληνος μας γλυκομιλά