يَا جَمَالَ النَّبِيِّ يَا حَنَانَ النَّبِيِ
O Beauty of the Prophet, O Compassion of the Prophet
Da
يَا جَمَالَ النَّبِيِّ
يَا حَنَانَ النَّبِيِ
O profetens skønhed
O profetens ømhed
وَاللَّهِ الْعَظِيمِ يَا نَاسُ
مَا لِينَا غَيْرُ النَّبِيِ
Ved den mægtige Gud, o folk
Vi har ingen anden end profeten
مَا لِينَا غَيْرُهْ هُوَ
سَاكِن فِي الْقَلْبِ جُوَّة
Vi har ingen anden end ham
Han dvæler dybt inde i hjertet
دَهْ حَبِيبي وَرُوحُي هُوَ
وَضَمَّنِي سَيِّدُنَا النَّبِي
Han er min elskede og min sjæl
Vor herre profeten har favnet mig
مَا لِينَا غَيْرُهُ ثانِي
طَرْفُهْ أَكْحَلُ رَبَّانِي
Vi har ingen anden foruden ham
Hans blik er guddommeligt mørknet
أَبْلَجُ وَرْدِيُّ الْوَجَانِ
حَبِيبُنَا سَيِّدُنَا النَّبِي
Strålende med rosenrøde kinder
Vor elskede, vor herre profeten
مَا لِينَا غَيْرُ الرَّسُولِ
جَمَالُهُ يَسْبِي الْعُقُولَ
Vi har ingen anden end sendebuddet
Hans skønhed bjergtager sindet
نَظْرَةً يَا أَبَا الْبَتُولِ
جُدْ بِزَوْرَةٍ يَا نَبِي
Et blik, o fader til al-Batul
Und os et besøg, o profet
كَفُّكَ يَا طَهَ طَاهِرُ
ذِكْرُكَ سِرُّ الْبَشَايِرِ
Din håndflade, o Taha, er ren
Din ihukommelse er glædesbudskabernes hemmelighed
يَا جَابِرَ لِلْخَوَاطِرِ
اجْبُرْنَا يَا سَيِّدَنَا النَّبِي
O du, som læger de brudte sind
Hel os, o vor herre profeten
نُورُ الْمُصْطَفَى أَحْمَدُ
نُورٌ أَزَلِيٌّ سَرْمَدُ
Lyset fra den udvalgte Ahmad
Et lys, uendeligt og evigt
أَوَّلُ مَا رَبِّي أَوْجَدَ
نُورُكَ يَا سَيِّدَنَا النَّبِي
Det første min Herre lod opstå
Er dit lys, o vor herre profeten