Wrth ddyffryn al-Aqiq ymgasglom,

ni a'r rhai â'r llygaid tywyll

Beth yw dy farn am Wallgofiad Layla?

Dim ond rhan o'r wallgofrwydd hwn a brofodd ef

O fy llygaid, blinasant fi,

ac o fy amrannau, cefnasant arnaf

O fy nghalon fach, bydd yn amyneddgar,

tuag at y rhai a ymwahanodd oddi wrthyf

Gadawais hwy ar ddydd Llun,

erbyn bore Mawrth, roeddwn yn ddi-gefn hebddynt

Meistri bonheddig ydynt a'm gadawodd,

gan dywallt dagrau o waed o fy llygaid

Wylais nes i hyd yn oed yr adar,

ar y brigau dosturio wrthyf

Er mwyn Duw, os byddaf farw o hiraeth,

golchwch fi â'm dagrau fy hun

Ochonegwch drosof a dywedwch,

“Dyma un a laddwyd gan y llygaid hynny”

Parhais i ymbil wrth y meirch,

gan ddweud, “Er mwyn Duw, cariwch fi”

“I drigfannau fy mhobl!”

Gadaelsant heb ffarwelio â mi

Dos, o fy negesydd, atynt hwy,

brysia, a chusa eu dwylo

Cyflwyna fy nghyfarchion iddynt,

efallai y byddant yn fy nerbyn

Daeth fy negesydd ataf dan wenu,

a dywedodd, “Llawenha, canys mae cymod i ti!”

Mae cyfamod bara a halen yn aros rhyngoch,

addawsant i mi y cewch eich aduno