Ti yw fy nyletswyddau a'm rhoddion rhydd,

ti yw fy araith a'm gwaith,

O Ti, cyfeiriad fy ngweddi

pan safaf i weddïo

Mae dy harddwch yn gorwedd yno o'm blaen,

ato rwy'n cyfeirio fy hollt,

Mae dy gyfrinach yn gorwedd yn fy nghydwybod fewnol,

a'r galon yn Fynydd Sinai o ddatguddiad.

Yn y pentref gwelais dân

un noson, felly rhoddais newyddion da i fy mhobl

gan ddweud, "aroswch yma, oherwydd efallai

y caf ganllaw"

Agosais ati, ac yno roedd hi—

Tân Y Cyfeiriedig (Musa), o'm blaen!

Cefais fy ngalw ohoni'n uniongyrchol

Dychwelwch fy nosweithiau o agosatrwydd

Nes at y pwynt cyfarfod ar gyfer fy undeb.

Daeth fy mynyddoedd yn chwalu,

mewn ofn llethol o'r Datguddiad

yn codi cyfrinach, cuddiedig

a ddeallwyd gan un fel fi.

Fi oedd Moses fy oes,

ers clywed gyda fy holl fod.

Felly yn fy marwolaeth mae fy mywyd,

ac yn fy mywyd mae fy lladd.

Yr wyf yn dlawd ac yn drallodus,

byddwch yn dyner gyda fy nghyflwr a'm gostyngeiddrwydd.

Pawb a ymwelodd â'r bedd sanctaidd (o'r Proffwyd Muhammad ﷺ)

Y Proffwyd a ddychwelodd y cyfarch

Mae'n gwybod creadigaeth yn llwyr

Llawenhewch, ymwelwyr Muhammad

Mae ei wyneb yn rhagori ar y lleuadau

Cynyddodd yr Arglwydd ei lawenydd

Ymddangosodd yn y byd fel golau

Cyn holl greadigaeth Duw, Muhammad!