Ar farwor cariad, fe losgwyd calon yr un sy’n dyheu

Ac nid yw fy nghyflwr yn eu plith ond fy nghyflwr, tra bo’r nwyd wedi tanio.

Mae fy nagrau a’m gwangder yn sôn am angerdd y tanbeidrwydd

Ac ynddynt, da oedd fy nifethiad, er i’r ymwrthod barhau.

O yrruwr y garafán, byrhaer y ffordd i mi

A cherdda trwy Dduw yn fy nghalon at y Cydymaith Goruchaf.

Ac os daw disgleirdeb y Cariad, gwersylla yn Al-Aqiq

A cheisia eiriolaeth y perthnasau agos, fe allai fy Nghariad fod yn hael.

A dygwch yr un sy’n caru’n ddwys at drothwyon y rhai bonheddig

Rhag iddynt drugarhau wrth arllwys fy nagrau mewn cytgord.

A bydded iddynt fy nerbyn er fy meiau yn y safle hwnnw

Bydded i’w hundeb ddileu fy nghystudd, ac i’r dyfodiad fod yn felys i mi.

O gymdogion y dyffryn, unwch â’r tlawd hwn

A byddwch dirion a thrugarog wrth fy ngwallt llwyd, canys mae fy nagrau’n niferus.

A throch eich golwg oddi wrth fy mhechod, canys trwy’r maddeuant mawr

Enillodd llawer yr agosatrwydd a rhyddhau’r hualau.

Gweddi’r cariad at y Cariad ar amlygiad y tangnefedd

Mae fy Arglwydd yn ei adfywio drwyddi mewn dedwyddwch parhaol.

Ac y mae ei gorlif rhoddol yn llifo at y Teulu bonheddig

Ac y mae’r sawl sy’n diolch am y llymaid yn ennill perffeithrwydd mewn bodolaeth.