Ti yw’r bendefig wraig, yr anrhydeddus,

yr un sy’n aml ei hymprydio

A oes ymysg y greadigaeth daid fel dy daid di

Ahmad, y gorau o’r greadigaeth?

A oes ymysg y greadigaeth fam fel dy fam di

y mae ei lleuer yn gwasgaru’r tywyllwch?

A’th dad yw Haidar, yr hwn sydd ag

arni nerth yn erbyn y rhai dirmygus

Croeso, bob amser, O dlysni mwyaf

annwyl y rhai sy’n addoli (Zain al-Abidin)

Yr hwn oedd yn caffael ei ddymuniad

yn ei breswylfod, bob blwyddyn

Ac o weddi y byddai iddo

fil o rannau bob dydd yn cael eu codi

Nabawiyyah a Sukainah

yw ei chwiorydd, o’r gorau o’r greadigaeth

Hefyd mae pob anadl Ruqayyah

a Nafisah yn sêl berarogl

Ac felly hefyd Aishah, merch Ja’far,

sy’n meddu ar y cysegrfan

Musa, Baqir a Ja’far;

pobl cariad a heddwch

Teulu’r Proffwyd yr ydym yn eu caru’n wir,

a thrwy eu cariad yr ydym yn cyrraedd ein dymuniadau

Yr ydych chwi yn fonheddig,

a’r rhai bonheddig yng ngŵydd Duw sy’n anrhydeddus

Pwy bynnag a ddaw yn ymdrechu tuag atoch

er mwyn Duw, ni chaiff ei gam-drin byth

Fy Arglwydd, gosod dy fodlonrwydd bob amser

arnynt hwy yn nhrigfa heddwch

Cyhyd ag y bo al-Ja’fari wedi ei swyno ganddynt,

gan obeithio drwy hyn am ddiwedd godidog