O fy Arglwydd, tywallt dy fendithion ar yr Un Dewisiedig o Muḍar

A'r Proffwydi a'r holl Negeswyr pryd bynnag y cânt eu crybwyll

A thywallt fendithion, O fy Arglwydd, ar yr Arweinydd a'i Ddilynwyr

A'i Gymdeithion, y rhai a ledaenodd ddysgeidiaeth y grefydd

A ymladdodd ochr yn ochr ag ef ar lwybr Allah, ac ymdrechodd yn ddewr

A ymfudodd, a roddodd loches iddo ac a'i cynorthwyodd

A eglurodd y farḍ a'r sunna, uno grymoedd

Er mwyn Allah, glynu wrth Allah ac felly enillodd

Y fendith fwyaf rhagorol, fwyaf helaeth, a mwyaf urddasol,

Mae eu gwasgariad persawrus yn treiddio'n felys drwy'r bydysawd

Persawrus gyda arogl mwsg, hyfryd

O'u harogl mae'r persawr melys o dderbyniad a bodlonrwydd yn lledaenu

Yn nifer mor fawr â'r cerrig, y pridd llaith, y gronynnau tywod,

A ddilynir gan y sêr yn y nefoedd, Planhigion y ddaear a thomenni clai

Mor fawr â mesur pwysau'r mynyddoedd,

A'r defnynnau o'r holl ddŵr a'r holl law

Yn nifer mor fawr â'r dail ar yr holl goed,

A phob llythyren neu gymeriad a fydd yn cael ei ddarllen neu ei ysgrifennu

Yn nifer mor fawr â'r anifeiliaid gwyllt, yr adar, pysgod a da byw

A ddilynir gan y jinn, yr angylion a bodau dynol

Y gronynnau bach a'r morgrug, yr holl grawn,

Yn ogystal â gwallt a gwlân, plu a ffwr anifeiliaid

A phopeth sy'n cynnwys cyfanswm gwybodaeth,

A beth bynnag a ddaeth gan y Pin gorchmynnol a'r Dyled Dwyfol

Yn nifer mor fawr â'ch Ffafr,

Y gwnaethoch eu rhoi ar fodau a grëwyd, Ers iddynt ddod i fodolaeth a chael eu casglu at ei gilydd

Mor fawr â'i radd uchel

Y cafodd y Proffwydi a'r angylion eu hanrhydeddu, Ac y cymerasant falchder yn hyn

Mor fawr â beth bynnag sydd yn yr holl fydysawdau, O fy Nghymorth,

A beth bynnag sydd eto i ddod i fodolaeth, Hyd at y Dydd pan fydd y ffurfiau'n cael eu hatgyfodi

Ym mhob amrantiad o'r llygad gan

Bobl y nefoedd a'r daearoedd Edrych neu beidio ag edrych

Beth bynnag sy'n llenwi'r nefoedd a'r daearoedd,

Ynghyd â'r mynyddoedd, y ddaear wasgarog, Y Gorsedd, y Stôl a phopeth maent yn ei gynnwys

Beth bynnag sy'n bodoli a wnaeth Allah ddiflannu,

Neu beth bynnag nad yw'n bodoli y mae wedi dod â hi i fodolaeth Bendithion heb derfyn ac yn para am byth

Y mae eu nifer yn para trwy'r holl oesoedd, fel

Maent yn ddi-derfyn, heb adael dim, yn cwmpasu popeth

Nid oes ganddynt ddiwedd terfynol nac unrhyw gasgliad, O Un Nerthol,

Ac nid oes terfyn wedi'i bennu, felly ystyriwch hyn yn dda

Yn nifer mor fawr â lluosrifau'r holl rifau a fu,

Ynghyd â lluosi'r lluosrifau hyn, O Un sy'n penderfynu

Yn union fel yr ydych yn caru, O fy Meistr, ac yn unol â'ch bodlonrwydd

Ac fel y gorchmynnoch i ni anfon bendithion, Chi yw'r Perchennog o Bwer Nerthol

Ynghyd â heddwch, i'r nifer o'r hyn a grybwyllwyd

O fy Arglwydd, a lluoswch hwy er mwyn i ras ledaenu ymhell ac eang

Mae'r cyfan ohono wedi'i luosi ymhellach gan eich Hawl yn yr anadl

O'ch bodau a grëwyd, boed yn ychydig mewn nifer neu'n llawer

O fy Arglwydd, maddeuwch i'r un sy'n ei adrodd,

Yn ogystal â'r un sy'n ei glywed, A'r holl Fwslemiaid, ble bynnag y byddant

A'n rhieni, ein teuluoedd a'n cymdogion

Oherwydd mae pob un ohonom, O fy Meistr, mewn angen mawr am faddeuant

Rwyf wedi cyflawni llawer o weithredoedd anghywir - nid oes diwedd iddynt!

Ond yn wir mae eich pardwn yn gadael dim - nid oes unrhyw bechod yn aros

Mae pryder wedi fy nghymryd oddi wrth bopeth rwy'n gobeithio ei gyflawni,

Ac fe ddaeth yn ostyngedig ac â chalon doredig

Rwy'n erfyn arnoch, O fy Arglwydd, i ddangos trugaredd i ni Yn y ddau fyd,

trwy radd y sawl Yn ei ddwylo mae cerrig yn gogoneddu Duw

O fy Arglwydd, cynyddu i ni ein gwobr a'n maddeuant,

Oherwydd yn sicr mae eich Haelioni yn môr heb lan

Setlo'r dyledion sy'n gadael cymeriad bonheddig mewn cyfyngder,

A rhyddhewch ni o'n trafferthion, O Chi sy'n Bwerus

Byddwch yn garedig wrthym pryd bynnag y mae trychinebau yn ein taro,

Gyda charedigrwydd hardd sy'n achosi i bob gofid ddiflannu

Gan Mustafa, yr Un Dewisiedig, y Gorau o Greadigaeth,

Yng ngogoniant iddo y datgelwyd surahs i'w anrhydeddu

Ac yna bydd gweddïau ar yr Un Dewisiedig

Cyn belled â bod yr haul yn tywynnu ar y dydd, Ac mae'r lleuad yn taflu ei ddisgleirdeb o gwmpas

Ac efallai y byddwch yn fodlon ar Abu Bakr, ei galiff,

A safodd dros y grefydd ar ôl iddo fynd

Ac ar Abu Hafṣ al-Fārūq, ei gydymaith

‘Umar, Y mae ei air yn ei ddyfarniadau yn bendant

A rhoddwch dda i ‘Uthmān, ef o'r ddwy olau, y mae

Y rhinweddau wedi'u perffeithio iddo yn y ddau fyd, ac yn y fuddugoliaeth olaf

Ac yn yr un modd ‘Alī, yn ogystal â'i ddau fab a'u mam,

Pobl y Cloak, fel y daeth i lawr i ni yn draddodiad

Ac hefyd ein lady Khadijah al-Kubra a roddodd ei chyfoeth yn hael

Er mwyn helpu a chefnogi Cennad Allah

A'r merched pur hynny, gwragedd Mustafa,

A'i ferched a'i feibion, pryd bynnag y cânt eu crybwyll

Yn ogystal â Saʿd, Saʿīd ibn ʿAwf a Ṭalḥa

Ac Abu ʿUbayda a Zubayr, y meistri gorau

A Hamza ac hefyd ‘Abbās, ein meistr, a'i fab,

Yr un dysgedig trwy bwy y datryswyd anawsterau

A'r holl Deulu a Chymdeithion, a'r holl Ddilynwyr,

Cyn belled â bod tywyllwch yn dal i gwympo ar y nos, Ac mae'r wawr yn ail-ymddangos

Bendithiwch hwy gyda bodlonrwydd da gennych chi mewn pardwn ac iechyd

Ac â diwedd da pan fydd bywyd yn dod i ben.