O harddwch y bydysawd y daw fy ngwin

Fe’i profais yn bur ac mae’n gyfreithlon

Fe’i tynnir o briodoleddau fy lloer lawn

Harddwch sy’n cofleidio pob perffeithrwydd

Gwyneb y tywynodd ei ddisgleirdeb

A daeth y bydysawd yn ddrych iddo

Os yw dy galon yn dyheu am ei gyfarfod

Gad i’th angerdd gydfynd â’i angerdd Ef

Mewn ysbryd, nefoedd ehang wyf

Mewn corff, llwch ydwyf

Blodyn wyf, dŵr ydwyf

Collais fy hun ym melusder fy ngwynfyd

Esgynodd yr ysbryd i’w uchel radd

Daeth y galon i’w warchod a’i feithrin

A brysiodd y corff ar hyd ei lwybr

I gyflawni drwy hynny ei ddyfnaf ddyhead

O feirniad, sy’n beio o anwybodaeth

Cariad sydd wedi cyrraedd yr undeb

Os beii di’n ddiffuant, fe’th brofir dithau

A chei brofi’r cariad hwn yn y fan

Trwy dy ddifodiad oddi wrth bopeth ond Ef

Cei loches yn ehangder ei barhad

Ac oerfel diod ei foddhad

Sy’n diffodd dyhead llosgol y galon

Boed i weddïau Duw gael eu rhoi

Yn fwy persawrus na’r un perarogl

Ar y Negesydd a ymddangosodd

Y mae ei oleuni yn dileu pob cyfeiliornad

Gyda thangnefedd nad yw byth yn darfod

Ar ei deulu, y bobl o urddas uchel

Ei gydymdeithion, a’r rhai sy’n eu dilyn

A holl wŷr Allah