Trwy Fatima y carthwyd fy nghyflwr a chyflawni fy nyhead

Darn o Muhammad, Anwylyd Duw, y gorau o ddynolryw

Dyrchafodd Duw ei hurddas i’r uchelfannau a’r safle

Am odidog yw’r Wyryf Foddlon, yn lleuer ym mhob tywyllwch

Mam al-Hasan ac al-Husayn, rhai’r esgyniad mawreddog

Sy’n derbyn rhoddion dwyfol enfawr ac aruthrol

Hwy yw meistri’r baradwys uchaf, o was

Pwy bynnag sy’n eu caru’n ddiffuant a drig ym mhreswylfa hedd

A phwy bynnag sy’n ymglymu wrthynt a gaiff bob dymuniad

Mor hael wyt ti, O ddarn o Ahmed, felly caniatâ’r ffafr yn llawn

A dyfarnwch i’ch gwas yr urddas uchaf o agosatrwydd

Yr urddas o ddal baner yr arweiniad yn y modd gorau

Fel bod galwad y Proffwyd yn lledaenu drwy’r holl greadigaeth

Ac ein gwisgo â mantell yr etifeddiaeth Broffwydol, na ellir disgrifio ei disgleirdeb

O leuer fy nghalon, O fy mam, boed heddwch arnoch

Yn barhaus ym mhob cyflwr, mater, ac eiliad

Boed i Dduw anfon bendithion arnoch ynghyd â’ch Tad, yr Imam

Imam yr holl greaduriaid, yr elît a’r werin fel ei gilydd

Yr eiriolwr a geisir ar ddiwrnod y cyfarfod a’r tyrru

Y diwrnod y bydd yr angylion yn galw ar bawb yn y cynulliad

"Gostyngwch eich trem oherwydd mae merch y Proffwyd yn pasio’n ddiogel

A phlygwch eich pennau," O mor aruthrol yw’r safle hwn!

Cofiwch fi, fel y gallaf groesi gyda chi ac o dan eich nodded

Pell oddi wrthych, O fam, fyddai anghofio’r llanc hwn o’ch un chi!

Mae eich plentyn yn gobeithio am eich sylw

Chi yw ei nod a’i ddymuniad, ac am ddymuniad gwerthfawr!

O ferch Taha, mae fy nghalon wedi’i chyfareddu gan eich cariad

Er mwyn Duw, chi yw fy nymuniad yn y byd hwn a’r Atgyfodiad

Ac nid wyf trwy neb ond chi, O fy meistri haelionus

Arnoch chi gyda’ch rhieni boed y cyfarchiad a’r heddwch puraf

A phobl y glogyn a’i deulu; oll o safleoedd dyrchafedig

A’r holl gydymdeithion a’r rhai sy’n sefydlog ar yr arweiniad