Tro tua Medina a thydi a weli’r goleuadau

a cheisia nodded ein Proffwyd, Taha y Dewisiedig

O Muhammad, O dad y Zahra, gobeithiwn am gipolwg

gwelaf y Gromen Werdd ddydd a nos

O Muhammad, O dad y Qasim, yr wyf wedi fy hudo yn llwyr

efallai y derbyniwch fi fel gwas, fi a phawb sy’n bresennol

Felly estyn dy law, dy gyrhaeddiad, a’th fraich

a cheisia eiriolaeth ganddo yn oriau’r wawr

A saf o amgylch y fangre sanctaidd, O un huawdl

a golch y galon glwyfedig o’i holl ofidiau