Trem o ffafr, O gymdogion y noddfa fonheddig

O deulu haelioni a thiriondeb

Rydym yn gymdogion yn y tiriog sanctaidd hwn

Noddfa rhagoriaeth a daioni

Hanwn o bobl a drigodd ynddo

Ac ynddo y cawsant ddiogelwch rhag eu hofnau

Ac i adnodau’r Cwran yr ymroddasant

Felly bydd addfwyn wrthym, O frawd gwendid

Adwaenwn y Batha ac edwyn ninnau

Ac mae al-Safa a’r Tŷ yn gynefin â ni

I ni y mae al-Mu'alla a Khaif Mina

Gwybydd hyn yn sicr ac aros ynddo

I ni, y gorau o ddynoliaeth sy’n dad

Ac Ali al-Murtada yw ein hach fonheddig

Ac at y ddau ŵyr yr olrheinwn ein tras

Tras sy’n rhydd o bob llygredigaeth

Sawl imam a ddaeth yn olynwyr ar ei ôl

Meistri a adwaenir wrth y nod hwn

Ac â’r disgrifiad hwn fe’u darluniwyd

Er yr oesoedd gynt hyd heddiw

Megis Ali Zayn al-Abidin

A’i fab al-Baqir, y gorau o’r saint

A’r Imam al-Sadiq, y llawn rinweddau

Ac Ali, perchennog yr uchelder sicr

Hwynt-hwy yw’r bobl a dywyswyd

Ac o ras Allah y cawsant wynfyd

Ni cheisiasant neb namyn Allah

Ac yr oeddent ynghlwm wrth y Cwran

Teulu pur yr un Etholedig

Hwy yw diogelwch y ddaear, cofia hyn

Cyffelybir hwy i sêr disglair

Fel y mae wedi dyfod yn y Sunnan

Llongau iachawdwriaeth ydynt

Pan ofni ddilyw pob niwed

Achub dy hun ynddynt, na thro ymaith

A glyna wrth Allah a cheisia Ei gymorth

Arglwydd, buddia ni trwy eu bendith

A thywys ni i ddaioni drwy eu sancteiddrwydd

A phâr inni farw ar eu llwybr hwy

Gan fod yn ddiogel rhag profedigaethau

Yna, na thwyller di gan dy dras

Na fodloni ar ddweud "fy nhad oedd"

Dilyn yr arweiniad, y gorau o broffwydi

Ahmad, y tywysydd i’r ffyrdd dwyfol

Canys Ef yw sêl y proffwydi

Ac ef yw imam y rhai ufudd

Ac ef yw tafod y rhai a atebir

Ar y dydd y gelwir, y gorau o’r rhai ymddiriedol

Bendithion Allah, yr Haelionus

A fo dros yr Etholedig, y faner amlwg

Tra bo carafán yn teithio i’r noddfa

A chalon hiraethus yn dyheuo am gartref

Ac ar Deulu fonheddig y Proffwyd

Ac ar ei gymdeithion dysgedig

Ac ar ei ddilynwyr doeth

A’r rhai o ddealltwriaeth a dirnadaeth ddwfn