Rwyf wedi gwneud cam â llwybr y sawl a weddïodd yn y nos

Hyd nes i'w draed gwyno am boen a chwyddo

Tra'n rhwymo ei fewnion yn erbyn eithaf ei newyn,

Gan guddio ei groen cain o dan y garreg wedi'i chlymu o amgylch ei ganol

Ceisiodd y mynyddoedd uchel o aur ei demtio,

Ond dangosodd iddynt yn ôl wir ystyr dyrchafiad

Cadarnhaodd ei sefyllfa o ascetiaeth a thlodi yn unig Ei ddiffyg diddordeb mewn pryderon bydol,

Oherwydd ni all hyd yn oed angen dybryd ymosod ar rinwedd mor ddi-fai

Sut allai angen dybryd person o'r fath ei dynnu tuag at y byd,

Pan na fyddai'r byd byth wedi dod allan o anobaith hebddo?

Muhammad yw meistr y ddau fyd, meistr y jinn a dynion,

Ac yn feistr ar y ddau grŵp, Arabiaid ac an-Arabiaid

Ein Proffwyd, sy'n gorchymyn y da ac yn gwahardd y drwg,

Nid oes neb yn fwy gwir i'w air, boed yn ‘ie’ neu ‘na’

Ef yw'r anwylyd, y mae ei ymyrraeth yn cael ei obeithio

Yn erbyn pob peth brawychus sy'n ein taro

Galwodd bobl at Allah, felly y rhai sy'n glynu wrtho

Yn glynu wrth raff na fydd byth yn torri

Goruchafodd y proffwydi eraill yn ffurf a chymeriad uchel,

Ac ni ddaeth neb yn agos ato mewn gwybodaeth nac mewn haelioni pur

Maent i gyd yn erfyn ar Genad Allah am ddim ond llond llaw o ddŵr

O'i fôr, neu sip o'i law di-ddiwedd

Maent i gyd yn aros gerllaw iddo yn ôl eu mesur,

Fel pwyntiau diacritic ar ei wybodaeth, neu farciau llafariaid ar ei ddoethineb

Ef yw'r un y perffeithiwyd ystyr a ffurf ynddo,

Ac yna Dewisodd yr Un a greodd holl ddynolryw ef fel Ei anwylyd

Mae'n bell o gael unrhyw gyfartal yn ei rinweddau,

Oherwydd ynddo, mae hanfod perffeithrwydd yn anwahanadwy

Gadewch yr hyn a honnir gan y Cristnogion am eu Proffwyd,

Y tu hwnt i hynny gallwch ddweud beth bynnag a fynnwch mewn clod iddo

Gallwch briodoli beth bynnag a fynnwch o fonedd i'w hanfod,

Ac i'w safle, beth bynnag a fynnwch o fawredd

Yn wir, nid oes terfyn pellaf i fawredd Genad Allah

Y gellid ei fynegi gan dafod dynol

Pe bai ei wyrthiau mor fawr â'i safle,

Dim ond sŵn ei enw fyddai'n dod â esgyrn marw yn ôl yn fyw

Nid oedd yn ein profi â phethau a fyddai'n blino ein deall,

Allan o bryder drosom, felly ni syrthiasom i amheuaeth nac anesmwythyd

Methu â deall ei wir hanfod yw dynoliaeth,

Agos a phell, maent yn fud

Fel yr haul, sy'n ymddangos yn fach i'r llygad noeth o bell,

Tra'n agos, byddai'n pylu ac yn dallu'r golwg

Sut gall pobl sy'n cysgu ganfod ei wir realiti

Yn y byd hwn, tra maent yn cael eu tynnu oddi wrtho gan eu breuddwydion?

Y graddau o'r wybodaeth sydd gennym amdano yw ei fod yn ddyn,

Ac mai ef yw'r gorau o holl greadigaeth Allah

Pob gwyrth a ddaeth gan y Genhadon Nobl

Roedd yn gysylltiedig â nhw drwy ei olau

Yn sicr, mae ef yn haul haelioni ac maent yn ei blanedau,

Yn datgelu eu goleuadau i bobl yn y tywyllwch

Mor hael yw creu Proffwyd wedi'i addurno â chymeriad rhagorol!

Mor llawn o harddwch, ac yn wyneb disglair

Fel blodyn mewn ffresni a lleuad lawn mewn uchelder,

Fel môr mewn haelioni pur a fel Amser ei hun Mewn cryfder penderfyniad

Dim ond o'i ymddangosiad mawreddog, hyd yn oed pan oedd ar ei ben ei hun,

Ymddangosai fel pe bai ymhlith byddin fawr ac entourage

Fel pe bai perlau disglair, wedi'u hamddiffyn yn eu cregyn,

Yn dod allan o'i araith a'i wên ddisglair

Ni allai unrhyw bersawrus byth gystadlu â'r ddaear sy'n dal ei ffurf anrhydeddus,

Pa fendith i'r sawl sy'n arogli'r ddaear fendigaid honno neu'n ei chusanu!