Ei enedigaeth a eglurodd burdeb ei darddiad,

O mor bur ei ddechrau a'i ddiwedd!

Ar y diwrnod hwnnw, sylweddolodd y Persiaid eu bod wedi cael eu rhybuddio

O ddechrau trallod a thrychinebau

Y noson honno, ymddangosodd crac yn Arch Chosroes,

Yn union fel y collwyd undod a chydlyniad ei bobl am byth

Daeth y tân, allan o alar am y golled, i ben,

A'r afon a gafodd ei thynnu oddi wrth ei chwrs gan dristwch

Roedd Sawa yn drallodus wrth i ddyfroedd ei llyn encilio,

A'r un a ddaeth i yfed ohono a ddychwelodd yn llawn syched

Fel pe bai, o alar, y tân wedi cymryd gwlybaniaeth y dŵr,

A'r dŵr wedi cymryd sychder llosgi'r tân

Roedd y jinn yn gweiddi, a'r goleuadau yn fflachio allan,

Wrth i'r gwirionedd ddod i'r amlwg mewn ystyr a gair

Ond dall a byddar, ni chlywodd y Persiaid y newyddion hapus,

Ni welsant y fflach o arwyddion rhybuddio

Hyd yn oed ar ôl i ddewiniaid eu pobl ddweud wrthynt

Nad oedd eu hen grefydd gam yn gallu para

Ac ar ôl iddynt weld sêr saethu i ffwrdd ar y gorwel,

Yn disgyn o'r nefoedd, yn union fel yr oedd yr eilunod yn cwympo ar y ddaear

Hyd nes bod hyd yn oed y cythreuliaid wedi eu gorchfygu, yn ffoi o lwybr y datguddiad,

Yn dilyn eraill wrth iddynt ffoi

Roeddent yn ffoi yn union fel milwyr Abraha,

Neu fel y fyddin a wasgarwyd gan gerrig a daflwyd O law'r Proffwyd ei hun

Wedi'u taflu ganddo ar ôl gogoneddu Duw yn palmwydd ei law,

Fel y taflwyd yr un a ogoneddodd ei Arglwydd allan O fol y morfil