Daeth coed ato pan alwodd, yn ymostwng,

Cerdded tuag ato ar foncyffion heb draed

Fel pe baent wedi ysgrifennu llinellau o galigraffeg brydferth

Gyda'u canghennau ar hyd y llwybr

Fel y cwmwl a symudodd gydag ef i ble bynnag yr aeth,

Ei warchod rhag ffwrn ffyrnig gwres canol dydd

Rwy'n tyngu llw gan y lleuad a rannwyd yn ddwy,

Yn sicr mae ganddo gysylltiad â'i galon, llw gwir a bendithiol

A thrwy ragoriaeth a bonedd sydd wedi'i gynnwys yn y ogof,

Tra bod pob golwg o'r anghredinwyr yn hollol ddall iddi

Arhosodd y gwir a'r gwirioneddol yn y ogof,

Wrth i'r rhai y tu allan ddweud wrth ei gilydd, 'Nid oes neb yn y ogof hon.'

Nid oeddent yn amau ​​y byddai colomen yn hofran gan roi amddiffyniad,

Neu y byddai pry cop yn gwehyddu ei we i helpu'r Gorau o'r Holl Greadigaeth

Rhyddhaodd gofal a lloches Allah ef o'r angen i droi

At gotiau o arfau a chestyll am ei amddiffyniad

Pryd bynnag y mae'r amseroedd wedi fy nhrin yn annheg, ac yr wyf wedi troi ato

Am loches, bob amser cefais ddiogelwch gydag ef, heb niwed

Ac nid wyf erioed wedi ceisio cyfoeth y ddau fyd o'i law,

Heb dderbyn haelioni agored gan y gorau o roddwyr

Peidiwch â gwadu'r datguddiadau a dderbyniodd yn ei freuddwydion,

Oherwydd yn sicr, er y byddai ei lygaid yn cysgu, roedd ganddo galon na chysgai byth

Hynny oedd o'r amser pan gyrhaeddodd i broffwydoliaeth,

Oherwydd ni ellir gwadu breuddwydion y sawl sydd wedi dod i oed

Moliannus yw Duw! Nid yw datguddiad yn rhywbeth a gafwyd,

Ac nid yw gwybodaeth proffwyd am y dirgelwch i'w amau

Sawl un sydd wedi cael ei wella wrth gyffwrdd â'i law,

A sawl un, wedi'i yrru bron yn wallgof gan ddolen eu pechodau, Wedi cael ei ryddhau

Daeth ei weddïad â bywyd newydd yn y flwyddyn o sychder di-ffrwyth,

Felly roedd yn sefyll allan ymhlith y blynyddoedd tywyll Fel y fflam wen hardd ar dalcen ceffyl

Arllwysodd y cymylau law, nes y byddech wedi meddwl

Bod y dyffryn yn llifo gyda dŵr o'r môr agored, Neu o'r argae Arim a ffrwydrodd