Dywedodd pobl y cariad wrthyf:

Os yw Duw yn dy brofi â'r angerdd hwn,

Gwyddoch fod ei orsaf yn uchel ac yn werthfawr;

Hyd yn oed mae'r ysgolheigion yn cael eu gadael yn ddryslyd ganddo.

Nid oes gwir gariad heb Undeb,

Ac nid oes Undeb nad yw'n cael ei ennill yn ddrud.

Nid oes gwin oni bai ei fod yn hen ffasiwn wedi'i selio,

Ac nid oes gorsaf ysbrydol oni bai ei fod yn cyrraedd yr uchelfannau.

Wrth i mi orwedd yn ddwfn yn fy nghwsg,

Safodd Dynion Duw uwch fy mhen.

Dywedasant wrthyf: Codwch, O gysgu,

A chofiwch eich Arglwydd Tragwyddol.

Mae'r bobl yn dweud wrthyf fy mod ar gyfeiliorn

Ond mae fy llwybr eisoes wedi'i gerfio ac yn glir.

Oherwydd os wyf yn cael fy nglanhau gyda fy Arglwydd,

Yna nid yw barn dyn o unrhyw bryder.

Mae'r wawr wedi torri ar fy Anwylyd,

Hyd nes i mi ei weld â'm llygaid fy hun.

Ti yn unig yw fy nghwest, O fy Nuw,

Ac mae gennych fwy o hawl i mi nag sydd gennyf i fy hun.