O ganwr, ailadrodd i mi (O Ramadan)

hanes yr anwyliaid (O Ramadan)

A’r rhai a giliodd (O Ramadan)

o’m golwg, yn absennol (O Ramadan)

Yr un â’r gwedd prydferth (O Ramadan)

â’i wallt yn gyrlau neu’n blethau (O Ramadan)

Boed i Dduw warchod y nosau (O Ramadan)

lle cawsom undeb ag ef (O Ramadan)

A da fu fy nghysylltiad (O Ramadan)

wrth ei ddiod a’i ffynnon (O Ramadan)

O Di sy’n meddu ar Fawredd (O Ramadan)

cysyllta fy llwybr â’i eiddo ef (O Ramadan)

Oherwydd mae fy nghalon o’r pellter (O Ramadan)

a’r gwahanu yn toddi (O Ramadan)

Gadawaf y gofid (O Ramadan)

a pharhaf yn fy llawenydd (O Ramadan)

Ac y mae gennyf Arglwydd sy’n gwybod (O Ramadan)

ddyfnderoedd cudd fy materion (O Ramadan)

Gwelaf fod y cerydd gennyf (O Ramadan)

yn gyfeiliornad, nid yn iawn (O Ramadan)

Yr wyf yn ceisio lloches ger (O Ramadan)

y prydferthwch perffaith (O Ramadan)

A’r hwn sydd ymhlith y Proffwydi (O Ramadan)

yn rhagorol ac yn berffaith (O Ramadan)

Abu al-Qasim, Ahmad (O Ramadan)

yw’r gorau o’r negesyddion i ni (O Ramadan)

Trwyddo ef y cyflawnir i mi (O Ramadan)

fy holl ddyheadau (O Ramadan)

A phwy bynnag oedd ei hynafiad (O Ramadan)

yn Muhammad, boed iddo ymffrostio (O Ramadan)

Oherwydd ym mhob pwysiad (O Ramadan)

bydd ei bwysau ef yn drymach (O Ramadan)

Trwy ei fendith y mae fy Arglwydd (O Ramadan)

yn maddeu ac yn trugarhau (O Ramadan)

Pan ddaw pob ffordd yn galed arnom (O Ramadan)

a phob llwybr yn cau (O Ramadan)