Brysia! canys mae’r ysbail wedi mynd heibio iti

Fe’i rhannwyd hwy tra oeddet ti’n huno

Pe gwelit y rhai a enillodd y wobr

Fe wylet fel y galarai’r colomennod

Os dymuni fyth flasu edifeirwch

Cyfod a glyna wrth Anwylyd y calonnau

Glyna wrth y Drws, O enaid cystuddiol

Canys y sawl sy’n dyfalbarhau yw’r un gwynfydedig

Pwy bynnag sy’n aros wrth y Drws a gaiff agosatrwydd

Ac a enilla’r wobr eithaf a’r ysbail

Nac huna yn ystod awr y Datguddiad Dwyfol

Canys ni chaiff yr hwn sy’n huno’r wobr

Mae pechodau wedi clwyfo fy nghalon yn ddwfn

Ac ni chaf unman eli i’w hiacháu

Heblaw Dy fodlonrwydd Di, O fy Arglwydd

O Di o haelioni llydan a gras diderfyn

Ac rydym wedi ceisio Dy agosatrwydd, O fy Arglwydd

Drwy Feistr yr Arabiaid a’r cenhedloedd

Ein Proffwyd, yr Etholedig, y Tihami

Yr un a ddaeth yn Sêl i’r Proffwydi