وَاللَّهِ مَا حُـولْ عَنْ حُـبِّ أَحْمَـدْ
Клянуся Богам, я не адварочваюся ад любові да Ахмада
Be
Be
وَاللَّهِ مَا حُـولْ عَنْ حُـبِّ أَحْمَـدْ
لَوْ قَطَّعَتْنِـي سُيُوفُ الْمَنِيَّــةْ
Клянуся Богам, не адварочваюся ад любові Ахмада,
Нават калі б мяне рэзалі мячы лёсу.
تَحْتَ نِعَالِـكْ خَدِّي مِدَاسَــهْ
اِسْمَحْ بِذَلِكْ مَـا فِيهِ بَاسَ
Мая шчака — дыван пад тваімі сандалямі,
Дазволь гэта, у гэтым няма шкоды.
مَا فِـي بِجَمَالَكْ فِـي الْكَوْنِ نَاسَ
يَا أَبَا الزَّهْرَةْ الْبَتُولْ نَظْرَةْ إِلَيْنَـا
Ніхто ў сусвеце не параўнаецца з тваёй прыгажосцю,
О бацька Захры, чыстай, зірні на нас.
وَاللَّهِ مَا حُـولْ عَنْ حُـبِّ أَحْمَـدْ
لَوْ قَطَّعَتْنِـي سُيُوفُ الْمَنِيَّــةْ
Клянуся Богам, не адварочваюся ад любові Ахмада,
Нават калі б мяне рэзалі мячы лёсу.
مَا غَيْـرُ وَجْهِـكْ يَبْرِي نِدَائِـي
ضَمَّـةٌ لِصَدْرِكْ تَمْحُو شَقَائِي
Нішто, акрамя твайго твару, не лечыць мой заклік,
Абдымкі з тваёй грудзі сціраюць маю пакуту.
قَدْ كِـدْتُ أَهْلِكْ إرْحَمْ بُكَائِي
رُوحِي لِأَجْلِكَ خُذْهَا هَدِيَّـةْ
Я ледзь не загінуў, пашкадуй мае слёзы,
Мая душа дзеля цябе, вазьмі яе ў дар.
وَاللَّهِ مَا حُـولْ عَنْ حُـبِّ أَحْمَـدْ
لَوْ قَطَّعَتْنِـي سُيُوفُ الْمَنِيَّــةْ
Клянуся Богам, не адварочваюся ад любові Ахмада,
Нават калі б мяне рэзалі мячы лёсу.
طُلُّوا عَلَيَّـا لَوْ فِي الْمَنَامِ
يَا أَبَا الزَّهْرَةْ الْبَتُولْ طَهَ التِّهَامِي
Наведай мяне, нават у сне,
О бацька Захры, чыстай, Таха Тэхамі.
حُبَّكَ يَا سَيدِي هَيَّجَ غَرَامِي
صَارَ مَعَ النُّجُومْ فَوْقَ الثُّرَيَّا
Твая любоў, мой гаспадар, узбудзіла маю страсць,
Яна ўзнялася з зоркамі над Плеядамі.