О ты, чарнавокі, ажыві напеў у ноч нашай гутаркі

Раскрый у песні прыстанку Сулаймы тысячу сэнсаў.

Ад ззяння маланкі, што заблішчэла над гарой Сінай

У дзень, калі Майсей шукаў іскру ад яе, а мы грэліся яе агнём.

Хто ўбачыў бляск яе, закрычаў і застагнаў

Хто пачуе стогн засмучанага, бойся, што ён знікне ў экстазе.

О Алах, памілуй яго і паглядзі на яго, бо ён знясілены любоўю

Падобна тым, хто пакаштаваў яе яшчэ да нашага быцця.

Людзі Яго прысутнасці, з чыйго віна мы пілі

А тыя, што жылі ў наш час, не ведалі нашага сэнсу.

З віна любові і чысціні мы пілі

Мы пілі ранішнюю чару з кубкаў запалу, і вечаровую чару таксама.

Няхай кожны, хто адмаўляе гэта, прыйдзе і паслухае нас

Няхай пачуе аб нашай годнасці, ясны тэкст Адкрытай Кнігі.

Сям'я Прарока, людзі вернасці і ўпэўненасці

Яны — Людзі Плашча, о Алах, праз іх адары нас Сваёю ласкай.

Яны — Людзі Плашча, о Алах, праз іх адары нас Сваёю ласкай

Дабрабытам у абодвух светах, для нас і ўсіх нашых родных.

Упрыгож нашы станы, памілуй нас і не выпрабоўвай

І дабраславенне Ахмаду, пакуль кожнае вока знаходзіць сон.