صَفَتِ النَّظْرَهْ
Ясным было бачанне
Be
Be
صَفَتِ النَّظْرَهْ طَابَتِ الْحَضْرَةْ
جَاءَتِ الْبُشْرَى لِأَهْل اللهِ
Праясніўся позірк, стаў салодкім Сход
Прыйшла добрая вестка да люду Божага
قَامُوْا سُكَارَى لِذِي الْبِشَارَه
جَعْلَوْا عِمَارَهْ شُكْراً لِلّهِ
Паўсталі яны хмельнымі ад гэтай весткі
Напоўнілі месца пашанай у падзяку Богу
أَيُّهَا الْحَاضِرْ اُذْكُرْ وَذَاكِرْ
إِيَّاكَ تُنْكِرْ حَالَ أَهْلِ اللهِ
О ты, хто прысутны, памінай і нагадвай
Сцеражыся адмаўляць стан люду Божага
فَسَلِّمْ لَهُمْ فِيمَا عَرَاهُمْ
وَاعْلَمْ أَنَّهُمْ غَابُوْا فِي اللهِ
Скарыся ім у тым, што іх апанавала
І ведай, што зніклі яны ў Богу
فَالْوَجْدُ بِهِمْ دَاعِيْ يَدْعِيْهِمْ
يَطْرَأْ عَلَيْهِمْ فِيْ ذِكْرِ اللهِ
Бо экстаз — гэта заклік, што іх кліча
Захопліваючы іх у памінанні Бога
وَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَلْيَتَوَاجَدْ
قَصْداً يَتَعَرَّضْ لِفَضْلِ اللهِ
А хто не знаходзіць захаплення, няхай шукае яго
Наўмысна адкрываючыся ласцы Божай
هَكَذَا قَالُوْا وَلِذَا مَالَوْا
وَلَقَدْ غَالُوْا فِي ذِكْرِ اللهِ
Так яны казалі і таму хісталіся
Не стрымліваючы сябе ў памінанні Бога
حَتَّى قَدْ ظَنَّا مَنْ لَيْسَ مِنَّا
أَنَّا جُنِنَّا بِذِكْرِاللهِ
Пакуль тыя, хто не з намі, не падумалі
Што звар’яцелі мы ад памінання Бога
هَنِيْئاً لَنَا ثُمَّ بُشْرَانَا
إِنْ كَانَ لَنَا حُمْقٌ فِي اللهِ
Дык шчаслівыя мы, і вось наша радасць
Калі наша «безумства» — у Богу