يَا جَدَّ السُّلَالَةْ
О прабацька роду
Be
يَا جَدَّ السُّلَالَةْ
يَا مَجْمَعَ كَمَالَهْ
О Прабацька шляхетнага роду,
О месца сустрэчы ўсякай дасканаласці,
يَا جَمِيلًا فِي جَمَالِهْ
جَمَالُكَ لَا مِثَالَهْ
О прыгожы ў сваёй прыгажосці,
Твая краса не мае сабе роўных.
فَائِقٌ لِلْبُدُورِ
مُقْتَبَسٌ بِنُورِهِ
Пераўзыходзячы поўні ў небе,
Яны пазычаюць святло ад яго ззяння.
مُشْتَاقٌ أَنَ أَزُورَهُ
عِنْدَهُ الدَّمْعُ سَالَا
Я прагну наведаць яго;
У яго прысутнасці ліюцца слёзы.
رُؤْيَاكَ النَّبِيَّ
سَعَادَةٌ هَنِيَّةْ
Бачыць цябе, о Прарок,
Гэта шчасце і асалода,
بِرِيحِهَا الْعِطْرِيَّةْ
فِي النَّوْمِ أَوْ خَيَالَا
З духмяным ветрыкам яго,
Ці то ў сне, ці то ў мроях.
جِئْتُ لِلرِّحَابِ
وَاقِفٌ بِبَابِه
Я прыйшоў да святых мясцін,
Стоячы ля ягоных дзвярэй;
بِمَجْمَعَ الْأَحْبَابِ
حَطَطْتُ الرِّحَالَ
У месцы сустрэчы каханых,
Я паклаў сваю паходную паклажу.
أَسَدٌ فَوْقَ نَارَا
حَيْدَرْ الْكَرَّارَ
Леў сярод агню,
Хайдар, што вечна ідзе ў бой.
كَمْ بِالسَّيْفِ صَالَ
كَمْ رَعَدَ الْجِبَالَ
Як часта ён сек мячом,
Як часта ён прымушаў горы дрыжэць!
أَهْلِي وَقَبُولِي
بِالزَّهْرَا الْبَتُولِ
Мая надзея і маё прыманне —
Праз аз-Захру Прачыстую.
يَا بِنْتَ الرَّسُولِ
بَلِّغِي الْآمَالَ
О дачка Пасланніка,
Спраўдзі мае спадзяванні.
بِزَيْنَبَ الْمُشَيرَةْ
وَنَفِيسَةَ الْكَبِيرَةْ
Праз Зайнаб, пуцяводную,
І Нафісу, велічную,
وَعَائِشَةَ الْمُنِيرَةْ
أَنْتُمْ خَيْرُ آلَ
І Аішу, прамяністую,
Вы — найлепшы з сем’яў.
أِنَنَا نَوَيْنَا
عِنْدَهُ أَتَيْنَا
Сапраўды, мы скіравалі свой намер;
Да яго мы прыйшлі.
يَا جَدَّ الْحَسَنَيْنِ
إِنَّ الشَّوْقُ طَالَ
О Дзед аль-Хасана і аль-Хусейна,
Наша туга стала бязмежнай.
قَدَّمْنَا الْهَدِيَّةَ
لِلْعِتْرَةِ الزَّكِيَّةِ
Мы прынеслі наш дарунак
Чыстаму Прарочаму роду:
صَلَاةٌ عَلَى النَّبِيِّ
هُوَ بَاهِي الْجَمَالِ
Дабраславенне Прароку,
Ён зіхаціць сваёй прыгажосцю.