З прыгажосці сусвету маё віно,

Я пакаштаваў яго чыстым, і яно дазволенае

Яно чэрпаецца з якасцяў маёй поўні,

Прыгажосці, што ахапіла ўсю дасканаласць

Твар, чыё ззянне зазіхацела,

І сусвет стаў яго люстэркам

Калі сэрца тваё прагне сустрэчы з Ім,

Тады зрабі сваё жаданне сугучным Ягонаму

Духам я — бязкрайняе неба;

Целам я — пыл

Я — кветка, я — вада,

Я згубіўся ў салодкасці свайго захаплення

Дух узышоў на сваю высокую ступень,

А сэрца стала яго ахоўваць

І цела паспяшалася сваім шляхам,

Каб дасягнуць гэтым сваёй запаветнай мары

О той, хто вінаваціць праз няведанне

Закаханага, што дасягнуў яднання

Калі будзеш вінаваціць шчыра, ты таксама будзеш выпрабаваны,

І адразу спазнаеш смак гэтай любові

Праз тваё знікненне ва ўсім, акрамя Яго,

Ты знойдзеш прытулак у бязмежнасці Яго вечнасці

І прахалодай напою Ягонай ласкі

Згасае палкая туга сэрца

Няхай малітвы Бога будуць дараваны,

Пахучэйшыя за любыя пахошчы

Пасланцу, які з'явіўся,

Чыё святло сцірае ўсе зманы

Са спакоем, які не мае канца,

Ягонай Сям'і, людзям высокай годнасці

Яго паплечнікам і тым, хто ідзе за імі,

І ўсім людзям Алаха