تَشَوَّقَتْ رُوحِي لِشَطِّ الوَادِي
Мая душа імкнецца да берага даліны
تَشَوَّقَتْ رُوحِي لِشَطِّ الوَادِي
فَهَا أَنَا ذَا رَبِّي خُذْ بِيَدِي
Мая душа прагне берага даліны
Вось я, Госпадзе, вазьмі мяне за руку
أَبِيتُ اللَّيَالِي جَهْرًا أُنَادِي
فَقَلْبِي يَذُوبُ مِنَ الكَمَدِ
Я праводжу ночы, гучна клічучы,
Маё сэрца растае ад агню смутку
رَمَانِي العُذَّالُ بِفَرْطِ الهَوَى
فَقَالُوا جُنِنْتَ فَوَا جَلَدِي
Каханы ўдарыў мяне пераважнай любоўю,
І яны сказалі: "Ён звар'яцеў!" О, мая цярплівасць!
مَحَبَّةُ اللهِ نَارٌ مُوقَدَةْ
تُبِيدُ بِالرُّوحِ وَبِالجَسَدِ
Любоў да Алаха — гэта палаючы агонь,
Які знішчае і душу, і цела.
فَذَرَّةُ حُبٍّ لِلمَوْلَى الرَّحِيمْ
تُزِيلُ الهُمُومَ يَوْمَ التَّنَادِي
Атам любові да Міласэрнага Госпада
Здымае ўсе смуткі ў Дзень Закліку
عَشِقْتُ الْإِلَهَ وَلَا صَبْرَ لِي
فَحُرْقَةُ حُبِّهِ فِي فُؤَادِي
Я закахаўся ў Боскага, і я не магу быць цярплівым,
Бо агонь Яго любові гарыць у маім сэрцы
أُحِبُّكَ يَا مُبْدِعَ الكَائِـنَاتْ
وَحَقِّكَ رَبِّي أَنْتَ مُرَادِي
Я люблю Цябе, о Стварыцель усіх істот,
Па Тваёй праўдзе, мой Госпадзе, Ты адзін мая мэта
لَكَ الحَمْدُ رَبِّي عَلَى كُلِّ حَالْ
فَأَنْتَ الوَاحِدُ بِلَا عَدَدٍ
Уся хвала Твая, мой Госпадзе, у кожнай сітуацыі,
Бо Ты адзін, без ліку і партнёра
يَا أَهْلَ الهَوَى وَاللهِ إِنَّكُمْ
فِي لَذِيذِ عَيْشٍ إِلَى الأَبَدِ
О людзі любові, клянуся Алахам, вы
У салодкім задавальненні і блажэнстве назаўсёды.