Хто б ні працягнуў руку да Лепшага са стварэнняў

кожны праз яго здабыў сваё шчасце

Таму і я працягнуў да яго сваю руку

і праз гэта стаў адным са шчаслівых

Ён — брама да Бога, слаўная і высокая

адзначаная кожнаю веліччу

Праз ягоны заклік кожны злучыўся

з Богам і атрымаў праз яго падтрымку

Сапраўды, у скрусе і ў радасці

пад яго абаронай я шукаю прыстанку ўсё жыццё

І кажу я: «Дапамажы мне, о мой скарб»

і адары мяне шчодрасцю сваіх рук

Злітуйся над намі, о мая надзея

ацаліўшы сэрца ад усіх хвароб

Ці ж можа той, хто любіць цябе, быць у трывозе?

Калі дзякуючы тваёй велічы я не баюся нікога

Не спадзяюся ні на кога, акрамя цябе, калі суровым стане

мой век і я застануся без памочнікаў

Дзеля твайго жыцця, скіруй на мяне свой позірк

з ласкавасці, о найлепшы з тых, хто схіляўся ў паклоне

Ты быў Абраным яшчэ спрадвеку

о найлепшы заступнік сярод усіх народаў

Тваім святлом пасля цемры нябыту

аблічча стварэння заззяла і адкрылася

І малітвы Бога без ніякага ліку

табе падносяцца, о ўзвышаны ў годнасці

І роду твайму, і паплечнікам слаўным

пакуль спявае паганяты вярблюдаў і рэха яму адгукаецца