قُلْ لِلَّذِي قَدْ لَامَنِي
Tell the one who has blamed me,
Be
قُلْ لِلَّذِي قَدْ لَامَنِي
دَعْنِي وَشَأْنِي يَا عَذُولْ
Скажы таму, хто мяне вінаваціць
пакінь мяне ў маіх справах, о дакорца.
لَوْ كُنْتَ تَدْرِي مَا جَرَى
مَا كُنْتَ تَنْهَى يَا جَهُولْ
Каб ведаў ты, што здарылася са мной
ты б не забараняў, о невук.
أَمَا تَرَى جِسْمِيَ السَّقِيمَ
قَدْ شَفَّهُ دَاءُ النُّحُولْ
Ці ж ты не бачыш маё кволае цела
якое высушыла хвароба знясілення?
قُلْ لِي بِمَنْ هَذَا الْعَنَا
وَذَا التَّصَابِي وَالذُّهُولْ
Скажы мне, дзеля каго гэтая пакута
гэтая жарсць і апантанасць?
اللَّهُ حَسْبِي وَكَفَى
قُلْ مَا تَشَأْ يَا ذَا الْفُضُولْ
Алах мне дастатковы, і гэтага хопіць
кажы што хочаш, о цікаўны.
يَا سَاكِنِينَ سَرَائِرِي
عِنْدِي لَكُمْ صَفْوُ الْوِدَادْ
О вы, што жывяце ў маіх тайніцах
для вас у мяне — самае чыстае каханне.
مَلَّكْتُكُمْ يَا سَادَتِي
زِمَامَ أَمْرِي وَالْقِيَادْ
Я аддаў вам, о мае паны
стырно маіх спраў і маё кіраванне.
لَا تُهْمِلُوا مَنْ قَدْ غَدَا
يَسْمُو بِكُمْ بَيْنَ الْعِبَادْ
Не пакідайце ж таго, хто стаў
праз вас узвышаным сярод людзей.
وَاقِفٌ عَلَى الْبَابِ مُقِيمٌ
يَرْجُو السَّعَادَةَ وَالْقَبُولْ
Ён стаіць ля дзвярэй непарушна
спадзеючыся на шчасце і прыняцце.
اللَّهُ حَسْبِي وَكَفَى
قُلْ مَا تَشَأْ يَا ذَا الْفُضُولْ
Алах мне дастатковы, і гэтага хопіць
кажы што хочаш, о цікаўны.
هَبَّتْ نُسَيْمَاتُ الْوِصَالْ
مِنْ جَانِبِ الْقُدْسِ الْعَلِيّْ
Павеялі павевы яднання
з боку святасці Усявышняга.
وَاسْتَغْرَقَتْ أَنْوَارُهَا
عَوَالِمَ الْقَلْبِ الْخَلِيّْ
І ахапіла іх святло
светы сэрца, вольнага
عَمَّا سِوَى مَعْبُودِهِ
الْوَاحِدِ الْحَقِّ الْوَلِيّْ
Ад усяго, акрамя Бога ягонага
Адзінага, Ісціннага, Апекуна.
وَكُوشِفَتْ أَسْرَارُهُ
وَحَلَّ فِي بُرْجِ الْوُصُولْ
І адкрыліся ягоныя таямніцы
і апынуўся ён у вежы яднання.
اللَّهُ حَسْبِي وَكَفَى
قُلْ مَا تَشَأْ يَا ذَا الْفُضُولْ
Алах мне дастатковы, і гэтага хопіць
кажы што хочаш, о цікаўны.
بَاتَ الْمُحِبُّ مَعَ الْحَبِيبْ
وَالْعَاذِلُ الْغَافِلُ بَعِيدْ
Застаўся закаханы з Каханым
а няўважлівы дакорца далёка.
لَمْ يَدْرِ مَا شَأْنُ الْهَوَى
بَيْنَ الْمَوَالِي وَالْعَبِيدْ
Ён не зведаў сутнасці жарсці
паміж панамі і рабамі.
يَا وَيْحَهُ مَاذَا عَلَيْهِ
لَوْ كَانَ يَعْرِفُ لِلسَّعِيدْ
О, гора яму! Што б з ім стала
каб ведаў ён шчасліўца
مَكَانَهُ مِنْ رَبِّهِ
وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا يَقُولْ
Месца ягонае перад Госпадам
а Алах ведае, што той кажа.
اللَّهُ حَسْبِي وَكَفَى
قُلْ مَا تَشَأْ يَا ذَا الْفُضُولْ
Алах мне дастатковы, і гэтага хопіць
кажы што хочаш, о цікаўны.
مَاذَا يَقُولُ الْمُنْكِرُونَ
فِيمَنْ لَهُ قَلْبٌ سَلِيمْ
Што скажуць адмаўляльнікі
пра таго, у каго сэрца чыстае?
مُحِبٌّ لِجَمِيعِ الْمُسْلِمِينَ
وَقَصْدُهُ الْمَوْلَى الْكَرِيمْ
Хто любіць усіх мусульман
і чыя мэта — Шчодры Гасподзь.
وَيَعْتَقِدْ فِي نَفْسِهِ
بِأَنَّهُ عَبْدٌ ذَمِيمْ
І хто лічыць самога сябе
толькі нікчэмным рабом.
لَوْلَا عِنَايَةُ رَبِّهِ
لَكَانَ بَطَّالاً ضَلُولْ
Каб не міласць ягонага Госпада
ён быў бы марным і заблуканым.
اللَّهُ حَسْبِي وَكَفَى
قُلْ مَا تَشَأْ يَا ذَا الْفُضُولْ
Алах мне дастатковы, і гэтага хопіць
кажы што хочаш, о цікаўны.