У Медыне маю я любімых: калі яны глядзяць

на мяне, сыходзяць мае клопаты і знікае бяда.

І напаўняецца сэрца спакоем ды вялікай радасцю

і спадарожнічаюць мне поспех і перамога.

О жыхары Тайбы, спяшайцеся, бо я зусім знясілены

і я чакаю таго, на што спадзяваўся.

Стала вашым звычаем, што закаханы, калі

пакліча вас мовай любові, атрымлівае суцяшэнне.

Любоў напаўняе маё сэрца, яна нават увасобілася

у маёй постаці, калі вобразы пра штосьці сведчаць.

О валадар пасланцаў, дапамажы мне, бо не засталося

у мяне іншага сродку, акрамя захаванай любові да цябе.

Хвала Богу за тваё каштоўнае нараджэнне, якому ўзрадавалася

зямля і праз якое развеяліся нягоды.

Дзень, у які заззяў свет, і не ўзыходзілі

ні сонца, ні месяц над падобным да яго.

Табе прывітанне ад сэрца, напоўненае водарам

які робіцца яшчэ мацнейшым ад твайго духмянага духу.

І таму, хто пытаецца: «Па чым ты сумуеш?», я адказаў

«Я сумую па Тайбе сумам, які не мае межаў».

О праваднік у небе, высадзі мяне, калі зазіхацяць

перад тваімі вачыма Зялёны купал і пакоі.

Там я накіруюся да акна Пасланца, каб

прасіць у Бога прабачэння, дзе даруюцца грахі.

Табе блаславенне Божае, пакуль чытаюцца

на свяце твайго нараджэння аяты і суры.

І роду твайму, паплечнікам і ўсім паслядоўнікам

і Гаўсу, і Кутбу, і любімым, калі яны прысутнічаюць.