Няхай Алах вядзе Каханага Прыгажосці да шляху ісціны,

і беражэ яго ад пагібелі, якой ён баіцца.

А душу зайздросніка няхай Бог апаліць скрухай у яго вачах,

і пазбавіць сну, пакуль той не правядзе ноч у бяссонні.

Няхай газель запаведнага месца не перастае дарыць нам

мускус і камфару, пакуль ворагі застаюцца ў няведанні.

Дзеля яе люблю я Дамун, Наджд і пагоркі,

і Хайлу, і горны праход, дзе з'явілася яго святло.

Закрытая покрывам лэдзі з роду Хашыма і Мухамада,

над якім благаславенне Божае, няспыннае і вечнае.

Дык не папракайце мяне за прыгажуню, а прабачце,

бо маё сэрца з ёй і вечарам, і ранкам.

О тыя, хто асуджае, праявіце мяккасць і міласэрнасць

да змучанага пакутамі закаханага, чыё жыццё стала гаротным.

І не думай, о газель племені, што я

паддаўся безразважнасці — крый Божа — пакуль паганяты вярблюдаў пяе сваю песню.

Гведучы вярблюдаў тугі, кіруючыся да святыні,

дзе людзі асталяваліся ў садзе росаў.

У Айдыдзе, няхай Алах аберагае ўвесь Айдыд,

праходнай дажджавой хмарай, калі толькі зіхаціць маланка ці грыміць гром.

Няхай пральецца яна над зялёнымі лугамі Вадзі аль-Нака,

на Занбаль і Башар, пакуль спявае туркаўка.

І няхай святло ахіне аль-Фурайт і людзей Бакдара

патокамі прабачэння і збавеннем ад пагібелі.

Бо колькі пазнаўшых Бога спачывае ў тых магілах?

І колькі вялікіх вучоных, праз якіх знаходзяць шлях у цемры невуцтва?

У Айдыдзе кожнае свята стала крыніцай блізкасці

з суседзямі, што вандруюць туды, людзьмі праўдзівага шляху.

Імамы рэлігіі Алаха, што клічуць Яго стварэнняў

да Яго брамы; блаславёны той, хто пачуе гэты заклік!

І спяшайцеся да Велічнага Госпада

у паслухмянасці Яму, шукаючы вечнай асалоды.

Баючыся Божага пакарання ў Яго агні,

дзе тыя, хто быў тыранам і бунтаўніком, застануцца навечна.

Тыя, хто не пайшоў за Лепшым з людзей, Мухамадам,

Прарокам Ісціны, Акіянам Шчодрасці, што ачышчае сэрцы ад іржы.

Няхай будзе над ім благаславенне Алаха і Яго спакой,

благаславенне і мір да сканчэння часоў.