Sê vir hom wat my berispe

Laat my en my saak begaan, o berisper

As jy sou weet wat daar gebeur het

Sou jy nie verbied nie, o onkundige

Sien jy nie my siek liggaam nie

Wat deur die kwaal van uittering verteer is?

Sê my, vir wie is hierdie lyding

En hierdie hartstog en verwondering?

God is my genoegdoening en dit is genoeg

Sê wat jy wil, o bemoeisieke een

O bewoners van my diepste geheime

By my rus vir julle die suiwerste minne

Ek het aan julle, o my meesters, gegee

Die teuels van my saak en die leiding

Moenie hom verwaarloos wat nou

Deur julle verhef word onder die mense

Staande by die deur, vasberade

Hopend op saligheid en aanvaarding

God is my genoegdoening en dit is genoeg

Sê wat jy wil, o bemoeisieke een

Die briesies van vereniging het gewaai

Vanuit die oorde van die Verhewe Heiligheid

En die ligte daarvan het deurdring

Die wêrelde van die hart wat vry geword het

Van alles behalwe sy Aanbidde

Die Een, die Waarheid, die Beskermheer

En sy geheime is aan hom onthul

En hy het die vesting van bereiking betree

God is my genoegdoening en dit is genoeg

Sê wat jy wil, o bemoeisieke een

Die minnaar het die nag by die Geliefde gewyl

Terwyl die onagsame berisper ver weg was

Hy begryp nie die wese van die liefde

Tussen die meesters en die diensknegte

Ag, wee hom! Wat sou dit hom nie baat

As hy die geseënde man geken het

Sy posisie naby sy Heer

En God weet wat hy sê

God is my genoegdoening en dit is genoeg

Sê wat jy wil, o bemoeisieke een

Wat sê die ontkenners tog

Van iemand wat 'n gesonde hart besit?

Liefdevol teenoor alle Moslems

En sy doel is die Eervolle Heer

Terwyl hy van homself glo

Dat hy slegs 'n geringe dienaar is

Was dit nie vir sy Heer se sorg nie

Sou hy 'n verlore niksnuts gewees het

God is my genoegdoening en dit is genoeg

Sê wat jy wil, o bemoeisieke een