In die Stad het ek geliefdes, wanneer hulle kyk

na my, wyk my sorge en verdwyn alle leed.

En die hart vind rus in innigheid en in vreugde

oorvloedig, terwyl welslae en oorwinning my vergesel.

O mense van Taiba, kom tog, want ek is siek van verlange

en op dit waarvoor ek so gehoop het, wag ek nou.

Dit is u gewoonte dat die minnaar, wanneer hy

u aanroep met die taal van liefde, vertroos word.

Die liefde vul my hele hart, dit het selfs gestalte gekry

in 'n wese na my beeld, as beelde enige bewys kan lewer.

O Meester van die Gesante, staan my by, want daar bly

geen uitweg vir my behalwe die liefde van u wat ek bewaar nie.

Aan God behoort u kosbare geboorte waarmee geseënd is

die ganse aarde, en waardeur alle teenspoed gewyk het.

'n Dag waarin die wêreld verlig is, want nooit het

die son of maan oor sy gelyke hierin opgekom nie.

'n Groet aan u vanuit 'n hart wat gegeur is

waarvan die aroma versterk word deur u eie geurige gees.

En aan hom wat vra waarna ek smag, het ek gesê

"Ek smag na Taiba met 'n verlange wat geen einde ken nie."

O vlieënier, laat my neerdaal wanneer daar skyn

voor u oë die Groen Koepel en die heilige kamers.

Daar sal ek my wend na die venster van die Gesant sodat

ek God om genade smeek waar alle sondes vergewe word.

Mag die seëninge van God op u rus solank as wat

die verse en soeras by u geboorteviering voorgedra word.

En op u familie, metgeselle en alle volgelinge

die Helper, die Spil en die geliefdes wanneer hulle versamel.