Ek het onreg gepleeg teen die pad van die een wat in die nag gebid het

Totdat sy voete gekla het van pyn en swelling

Terwyl hy sy binnegoed vasgebind het teen die uiterste van sy honger,

Sy delikate vel verberg onder die klip wat om sy middel vasgebind is

Die hoë berge van goud het hom probeer verlei,

Maar hy het hulle in ruil die ware betekenis van verheffing getoon

Sy situasie van soberheid en behoefte het net sy onverskilligheid teenoor wêreldse sake bevestig,

Want selfs ernstige behoefte kan nie so 'n onberispelike deug aanval nie

Hoe kan die ernstige behoefte van so 'n persoon hom na die wêreld trek,

Wanneer, as dit nie vir hom was nie, die wêreld nooit uit die nie-bestaan sou ontstaan het nie?

Muhammad is die meester van die twee wêrelde, meester van die jinne en mense,

En meester van die twee groepe, Arabiere en nie-Arabiere

Ons Profeet, wat die goeie beveel en die verkeerde verbied,

Daar is niemand meer getrou aan sy woord, of dit 'ja' of 'nee' is nie

Hy is die geliefde, wie se voorspraak gehoop word

Teen al die verskriklike dinge wat ons oorval

Hy het mense na Allah geroep, so diegene wat aan hom vashou

Hou vas aan 'n tou wat nooit sal breek nie

Hy het die ander profete oortref, beide in vorm en edele karakter,

En niemand het naby hom gekom in kennis of in suiwer vrygewigheid nie

Hulle almal versoek die Boodskapper van Allah vir net 'n handvol water

Uit sy oseaan, of 'n slukkie van sy onophoudelike reën

Hulle almal kom tot stilstand voor hom volgens hul maat,

As diakritiese punte op sy kennis, of vokaaltekens op sy wysheid

Hy is die een in wie betekenis en vorm vervolmaak is,

En toe het die Een wat alle mense geskep het hom as Sy geliefde gekies

Hy is ver van enige gelyke in sy deugde,

Want in hom is die essensie van volmaaktheid ondeelbaar

Laat vaar wat die Christene oor hul Profeet beweer het,

Buite dit mag jy sê wat jy wil in lof van hom

Jy mag toeskryf wat jy wil van adel aan sy wese,

En aan sy rang, wat jy wil van grootheid

Inderdaad, die hoë verdienste van die Boodskapper van Allah het geen verste limiet nie

Wat deur die tong van 'n mens uitgespreek kan word

As sy wonderwerke so magtig soos sy rang was,

Sou net die klank van sy naam dooie bene tot lewe bring

Hy het ons nie getoets met dinge wat ons verstand sou uitput nie,

Uit sorg vir ons, sodat ons nie in twyfel of verwarring sou val nie

Die mensdom is nie in staat om sy ware essensie te begryp nie,

Naby en ver, hulle is stomgeslaan

Soos die son, wat van ver af klein vir die blote oog verskyn,

Terwyl dit van naby die visie sou dof en verblind

Hoe kan mense wat slaap sy ware werklikheid waarneem

In hierdie wêreld, terwyl hulle deur hul drome van hom afgelei word?

Die omvang van die kennis wat ons van hom het, is dat hy 'n mens is,

En dat hy die beste van alle Allah se skepping is

Elke wonderwerk wat deur die Edelboodskappers gebring is

Was slegs aan hulle verbind deur sy lig

Hy is sekerlik 'n son van oorvloed en hulle is sy planete,

Wat hul ligte vir mense in die duisternis openbaar

Hoe vrygewig is die skepping van 'n Profeet Versier met uitstekende karakter!

So geseën met skoonheid, en stralend van gesig

Soos 'n blom in varsheid en 'n volmaan in voortreflikheid,

Soos 'n oseaan in suiwer vrygewigheid en soos die Tyd self In sterkte van besluit

Net van sy majestueuse houding, selfs wanneer hy alleen was,

Het hy gelyk asof hy onder 'n groot leër en gevolg was

Dit was asof blink pêrels, beskerm in hul skulpe,

Uit beide sy spraak en sy stralende glimlag te voorskyn gekom het

Geen parfuum kan ooit vergelyk met dié van die aarde wat sy edele vorm bevat nie,

Wat 'n saligheid vir die een wat daardie geseënde aarde ruik of dit soen!