Ek het hom met lof gedien, om vergifnis te soek

Vir die sondes van 'n lewe wat in poësie en diens aan ander verbygegaan het

Toe hulle my met hierdie twee sondes omhul het, waarvan ek die gevolge vrees

Dit is asof ek nou 'n offerdier is

In albei hierdie foute het ek slegs die roekelose jeug se dwaasheid gevolg

En niks bereik in die einde behalwe verkeerde dade en spyt nie

O wee vir 'n siel wat net verlies in sy transaksies ontmoet het!

Dit het nie hierdie wêreld gebruik om die Hiernamaals te verseker nie, en nie eens begin onderhandel nie

Wie ook al sy Hiernamaals vir hierdie wêreld verruil,

Ontdek gou dat hy bedrieg is, beide in huidige en toekomstige winste

As ek 'n sonde sou pleeg, sou dit nie

My kontrak met die Profeet breek nie, of my verbinding met hom afsny nie

Want ek het 'n verbond van beskerming van hom

Deurdat ek Muhammad genoem word, en hy is die getrouste Van alle mense in die hou van vertroue

Op die Dag van Opstanding, as hy my nie aan die hand neem nie

Uit suiwer goedhartigheid, sê dan net, "Wat 'n verskriklike einde!"

Verre daarvan dat hy ooit die hoopvolle een van sy vrygewige geskenke ontneem,

Of iemand wat skuiling soek, terugstuur sonder om hom eerbiedig te behandel

Want sedert ek al my gedagtes aan sy lof toegewy het,

Het ek hom gevind as die beste waarborg van my redding

Sy vrygewigheid sal nie eens 'n hand wat stof en arm is, faal nie,

Want sekerlik kan die reën selfs blomme op die rotsagtigste hellings bring

Inderdaad, ek het geen begeerte meer vir die blomme van hierdie wêreld,

Soos dié wat deur die hande van Zuhayr versamel is vir sy lof van Ḥarim nie