Sy geboorte het die suiwerheid van sy oorsprong getoon,

O hoe suiwer sy begin en sy einde!

Op daardie dag het die Perse besef dat hulle gewaarsku is

Van die koms van ellende en rampe

Daardie nag het 'n kraak in die Boog van Chosroes verskyn,

Net soos die eenheid en samehorigheid van sy mense vir altyd verlore was

Die vuur, uit verdriet oor die verlies, het sy laaste asem uitgeblaas,

En die rivier was van sy koers afgelei deur hartseer

Sawa was ontsteld toe die waters van sy meer teruggetrek het,

En die een wat gekom het om daaruit te drink, het woedend van dors teruggekeer

Dit was asof, uit verdriet, die vuur water se natheid aangeneem het,

En water het die brandende droogheid van die vuur aangeneem

Die jinne het geskreeu, en die ligte het geflits,

Terwyl die waarheid in beide betekenis en woord geopenbaar is

Maar blind en doof, het die Perse nie die blye tyding gehoor nie,

Hulle het ook nie die flits van waarskuwingstekens gesien nie

Selfs nadat die mense se eie waarsêers hulle vertel het

Dat hulle krom ou godsdiens nie kon voortduur nie

En nadat hulle vallende sterre aan die horison gesien het,

Wat uit die hemel val, net soos die afgode op aarde val

Totdat selfs die duiwels verslaan is, vlugtend van die pad van openbaring,

Volgend agter ander aan soos hulle gevlug het

Hulle het gevlug net soos Abraha se krygers,

Of soos die leër wat verstrooi is deur klippies wat uit die Profeet se hand gegooi is

Gegooi deur hom na die verheerliking van God in die palm van sy hand,

Soos die een wat sy Here verheerlik het, uit die maag van die walvis gegooi is