Is dit die herinnering aan bure in Dhu Salam

Wat jou oë so rooi met trane gelaat het?

Of is dit die wind wat waai vanaf die rigting van Kāẓima

En die weerlig wat in die swart nag van Berg Iḍam flits?

Wat is die saak met jou oë, dat wanneer jy hulle sê om op te hou,

Hulle net meer huil? En jou hart – wanneer jy dit probeer wek, raak dit net meer verward

Dink die een wat verlief is dat sy liefde verborge kan bly

Tussen oorvloedige trane en 'n brandende hart?

As dit nie vir liefde was nie, sou jou trane nie oor die spore van jou geliefde gevloei het nie,

En sou jy nie slapeloos wees terwyl jy die wilgerboom en die berg onthou nie

Hoe kan jy hierdie liefde ontken wanneer sulke eerlike getuies

Soos huil en maer voorkoms daarteen getuig het?

Die pyn van liefde het twee lyne van trane en hartseer

Op jou wange gegraveer, bleek soos bahār en rooi soos canam

Ja, 'n visioen van die een wat ek liefhet het in die nag na my gekom, en ek kon nie slaap nie,

O, hoe verhinder liefde die smaak van genot met sy lyding!

O jy wat my vir hierdie suiwer liefde berispe, aanvaar my verskoning.

As jy regverdig was, sou jy my glad nie verwyt het nie

Mag jy gespaar bly van 'n toestand soos myne! My geheim kan nie verborge bly

Vir my kwaadsprekers, en daar sal nooit 'n einde aan my kwaal wees nie

Jy het my opregte goeie raad gegee, maar ek het dit nie gehoor nie,

Die minnaar is heeltemal doof vir diegene wat hom blameer

Ek het selfs die raad van my eie grys hare verdink wat my berispe,

Toe ek geweet het dat die raad van ouderdom en grys hare bo verdenking is