صِفْهُ لِي يَا مَنْ رَأَيْتَ الحِبَّ لَيْلاً
إِنَّ عَيْنِي تَشْتَهِي ذَاكَ الجَمَالَا
Uni ko‘rgan, ey kechasi sevgilini ko‘rgan, menga tasvirla,
Chunki ko‘zlarim o‘sha go‘zallikni ko‘rishni istaydi.
صِفْ جَمِيلاً كَامِلاً خَلَقاً وَخُلُقاً
مِنْ جَمَالِ الذَّاتِ قَدْ حَازَ الكَمَالَا
Yaratilish va xulq-atvorda mukammal go‘zalni tasvirla,
Go‘zallik mohiyatidan u mukammallikka erishgan.
صِفْ مَلِيحًا طَرْفُهُ أَسْبَى العَوَالِمْ
صِفْ وَجِيهاً وَجْهُهُ حَازَ الكَمَالَا
Dunyo ko‘zini o‘ziga tortadigan nafisni tasvirla,
Yuzida mukammallikni egallagan zodagonni tasvirla.
صِفْهُ لِي يَا مَنْ رَأَيْتَ الحِبَّ لَيْلاً
إِنَّ عَيْنِي تَشْتَهِي ذَاكَ الجَمَالَا
Uni ko‘rgan, ey kechasi sevgilini ko‘rgan, menga tasvirla,
Chunki ko‘zlarim o‘sha go‘zallikni ko‘rishni istaydi.
صِفْهُ لِي بِالسُّنْدُسِيَّةِ حِينَ يَبْدُو
كَامِلَ الأَوْصَافِ قَدْ مَلَكَ الدَّلَالَا
U paydo bo‘lganda, uni silliq ipakda tasvirla,
Har bir xususiyatda mukammal, jozibani boshqaruvchi.
صِفْ عُيُونَ الهَاشِمِي صِفْ لِي المُحْيَّا
صِفْ لِي ثَغْراً بِابْتِسَامَتِهِ تَلَالَا
Hashimiy ko‘zlarini tasvirla, nurini menga tasvirla,
Tabassumi nur sochgan og‘izni menga tasvirla.
صِفْهُ لِي يَا مَنْ رَأَيْتَ الحِبَّ لَيْلاً
إِنَّ عَيْنِي تَشْتَهِي ذَاكَ الجَمَالَا
Uni ko‘rgan, ey kechasi sevgilini ko‘rgan, menga tasvirla,
Chunki ko‘zlarim o‘sha go‘zallikni ko‘rishni istaydi.
صِفْ جَمِيلاً أَكْحَلاً مِنْ غَيْرِ كُحْلٍ
أَدْعَجَاً عَيْنَاهُ تُنْسِيكَ الغَزَالَا
Tabiiy qora ko‘zli go‘zalni tasvirla,
Chuqur qora ko‘zlari seni gazelni unutishga majbur qiladi.
صِفْ غَضُوضَ الطَّرْفِ بَسَّامَ المُحَيَّا
أَنْجَلاً تُنْسِيكَ طَلْعَتُهُ الهِلَالَا
Yumshoq ko‘zli, yorqin yuzli birini tasvirla,
Keng ko‘zli, ko‘rinishi seni hilolni unutishga majbur qiladi.
صِفْهُ لِي يَا مَنْ رَأَيْتَ الحِبَّ لَيْلاً
إِنَّ عَيْنِي تَشْتَهِي ذَاكَ الجَمَالَا
Uni ko‘rgan, ey kechasi sevgilini ko‘rgan, menga tasvirla,
Chunki ko‘zlarim o‘sha go‘zallikni ko‘rishni istaydi.
صِفْ جَمِيلَ القَدِّ وَرْدِيَّ الوِجَانَا
صِفْ مَلِيحاً حُسْنُهُ فَاقَ الخَيَالَا
Qomatining nafisligini, yonoqlarining gul rangini tasvirla,
Go‘zalligi tasavvurni oshib ketgan go‘zalni tasvirla.
صِفْ بِهِ عُنُقاً مُنِيراً كَوْكَبِيّاً
صِفْ جَمِيلاً نُورُهُ فِي الكَوْنِ لَالَا
Yulduzdek porloq bo‘ynini tasvirla,
Koinotda nuri marjondek porlagan go‘zalni tasvirla.
صِفْهُ لِي يَا مَنْ رَأَيْتَ الحِبَّ لَيْلاً
إِنَّ عَيْنِي تَشْتَهِي ذَاكَ الجَمَالَا
Uni ko‘rgan, ey kechasi sevgilini ko‘rgan, menga tasvirla,
Chunki ko‘zlarim o‘sha go‘zallikni ko‘rishni istaydi.
صِفْ وَضِيءَ الوَجْهِ دُرِّيَ المُحْيَّا
صِفْ مَلِيكَ الحُسْنِ وَاَنْشُدْهُ الوِصَالَا
Yuzining yorqinligini, nurli marjonni tasvirla,
Go‘zallik shohini tasvirla va unga sog‘inch qo‘shig‘ini ayt.
صِفْ أَزْجَ الحَاجِبِ الأَسْنَانَ أَشْنَب
صِفْ أَسِيلَ الخَدِّ صِفْ عَذْبَ المَقَالَا
Qoshlarining yoyligini, oppoq tishlarini tasvirla,
Silliq yonoqlarini va shirin, yumshoq nutqini tasvirla.
صِفْهُ لِي يَا مَنْ رَأَيْتَ الحِبَّ لَيْلاً
إِنَّ عَيْنِي تَشْتَهِي ذَاكَ الجَمَالَا
Uni ko‘rgan, ey kechasi sevgilini ko‘rgan, menga tasvirla,
Chunki ko‘zlarim o‘sha go‘zallikni ko‘rishni istaydi.
صِفْ ضَلِيعَ الفَمِّ بَرَّاقَ الثَّنَايَا
صِفْ نَدَى الرَّاحِ مِنْهُ الغَيْثُ سَالَا
Yaxshi shakllangan og‘iz va porloq kesik tishlarini tasvirla,
Kaftlaridan yomg‘ir oqib tushgan shudringni tasvirla.
صِفْ طَوِيلَ الهُدْبِ صِفْ أَنْفاً كَسِيْفٍ
صِفْ أَزَجَ الحَاجِبَيْنِ بِهَا اتِّصَالَا
Uzun kipriklarini, qilichdek burunini tasvirla,
Mukammal uyg‘unlikda uchrashgan yoy qoshlarni tasvirla.
صِفْهُ لِي يَا مَنْ رَأَيْتَ الحِبَّ لَيْلاً
إِنَّ عَيْنِي تَشْتَهِي ذَاكَ الجَمَالَا
Uni ko‘rgan, ey kechasi sevgilini ko‘rgan, menga tasvirla,
Chunki ko‘zlarim o‘sha go‘zallikni ko‘rishni istaydi.
صِفْ نَبِيّاً قَدْ أَتَى مِنْ قَبْلِ آدَم
جَلَّ مَنْ سَوَّاهُ لَيْسَ لَهُ مِثَالَا
Odamdan oldin kelgan payg‘ambarni tasvirla,
Uni yaratgan ulug‘ zot, unga o‘xshash yo‘q.
أَبْصَرَتْ عَيْنَاكَ طَلْعَةَ مُصْطَفَانَا
قُلْ بِرَبِّكَ كَيْفَ أَدْرَكْتَ الوِصَالَا
Ko‘zlaring tanlaganimizning qiyofasini ko‘rdimi?
Rabbingiz bilan ayting, qanday qilib bu birlashuvga erishdingiz?
صِفْهُ لِي يَا مَنْ رَأَيْتَ الحِبَّ لَيْلاً
إِنَّ عَيْنِي تَشْتَهِي ذَاكَ الجَمَالَا
Uni ko‘rgan, ey kechasi sevgilini ko‘rgan, menga tasvirla,
Chunki ko‘zlarim o‘sha go‘zallikni ko‘rishni istaydi.
كَمْ أُنَادِي يَا أَبَا الزَّهْرَاءِ أَقْبِلْ
كَمْ أُنَادِي يَا أَبَا الزَّهْرَا تَعَالَى
Necha marta chaqiraman, “Ey Zahroning otasi, kel!”
Necha marta chaqiraman, “Ey Zahroning otasi, yaqinlash!”
صِحْتُ وَاشْوَقَاهُ وَجْداً يَا حَبِيبِي
إِنَّ عَيْنِي تَشْتَهِي ذَاكَ الجَمَالَا
Faryod qildim: “Oh, qanday kuchli sog‘inch, ey sevgilim!”
Chunki ko‘zlarim o‘sha go‘zallikni ko‘rishni istaydi!