Evrenin güzelliğindendir şarabım,

Onu saf ve helal olarak tattım.

O, dolunayımın vasıflarındandır,

Bütün o güzelliği kendinde toplamıştır.

Öyle bir yüz ki nuru parladı,

Ve evren onun aynası oldu.

Ey gönlüm, eğer O’na kavuşmak istersen,

Kendi arzunu O’nun arzusuna ram eyle.

Ruhumla ben engin bir gökyüzüyüm;

Bedenimle ise sadece bir toz zerresi.

Ben bir çiçeğim, ben suyum;

Vecdimin şevkiyle kendimden geçtim.

Ruh kendi yüce makamına yükseldi,

Kalp ise onu gözetip kollamaya başladı.

Beden de kendi yolunda hızla ilerledi,

Böylece en büyük muradına ermek için.

Ey cahilliğinden dolayı kınayan azarlayıcı,

Vuslata ermiş olan o tutkulu aşığı.

Eğer samimiyetle kınarsan sen de sınanırsın,

Ve bu aşkı hemen o anda tadarsın.

O’ndan gayrı her şeyden fani olduğunda,

O’nun baki olan enginliğine sığınırsın.

O’nun rıza şarabının serinliğiyle,

Gönlün yakıcı harareti sönüp gider.

Allah’ın salatları hediye edilsin,

Tüm güzel kokulardan daha latif bir halde.

Zuhur eden o Resul’ün üzerine,

Ki O’nun nuru tüm sapkınlığı yok eder.

Hiç sonu gelmeyen bir selam ile,

Yüce makam sahibi olan ailesine.

Ashabına ve ona tabi olanlara,

Ve Allah’ın tüm erlerinin üzerine.