Sabi ko nang naglaho sa akin

ang liwanag ng iyong iniingatang ganda

Sa ngalan ng Allah, pinanghina ako ng dusa

kung saan nalasap ko mismo ang kamatayan

At ang aking mga mata dahil sa paghikbi

ay umaagos na parang mga bukal ng tubig

At hindi sapat sa aking mga talukap ang bawat luhang dumaloy

hanggang sa sila mismo ay natuyo

Lagalag ang aking puso at lumalago ang pananabik

kaya kailan kaya ang ating muling pagsasama?

Naglaho ang liwanag sa aking paningin

O marilag na Buwan, aliwin Mo ang mga matang ito