نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
Ang Simoy ng Iyong Pag-ibig ay Mabango
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا المُهَجُ
Ang banayad na simoy ng Iyong pag-ibig ay may matamis na halimuyak
Ang mga kaluluwa ay nabubuhay at namumuhay sa pamamagitan nito
مَا النَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
Ang mga tao ay walang iba kundi ang mga nakakakilala sa Iyo,
At ang iba pa ay isang walang saysay na karamihan
دَخَلُوا فُقَرَاءَ إِلَى الدُّنيَا
وَ كَمَا دَخَلُوا مِنْهَا خَرَجُوا
Pumasok silang mahirap sa mundo,
At kung paano sila pumasok, ganoon din sila lumabas
قَومٌ فَعَلُوا خَيْراً فَعَلَوْا
وَ عَلَى دَرَجِ العَلْيَا دَرَجُوا
Isang bayan na gumawa ng mabubuting gawa—at sila'y umangat,
Umaakyat sa mga baitang ng pinakamataas na ranggo
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا المُهَجُ
Ang banayad na simoy ng Iyong pag-ibig ay may matamis na halimuyak
Ang mga kaluluwa ay nabubuhay at namumuhay sa pamamagitan nito
مَا النَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
Ang mga tao ay walang iba kundi ang mga nakakakilala sa Iyo,
At ang iba pa ay isang walang saysay na karamihan
يَا بَدْرُ عَلَامَ الهَجْرُ دُجَى
فَالْقَلبُ لِفَقدِكَ يَنزَعِجُ
O kabilugan ng buwan, bakit ang paghihiwalay ay nagdala ng ganoong kadiliman
sapagkat ang puso ay tunay na nababagabag sa iyong pagkawala.
لَا أَعتَبُ قَلبَ الغَافِلِ عَنكَ
فَلَيسَ عَلَى الأَعمَى حَرَجُ
Hindi ko sinisisi ang pusong hindi ka pinapansin,
Sapagkat sa bulag, walang kapintasan
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا المُهَجُ
Ang banayad na simoy ng Iyong pag-ibig ay may matamis na halimuyak
Ang mga kaluluwa ay nabubuhay at namumuhay sa pamamagitan nito
مَا النَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
Ang mga tao ay walang iba kundi ang mga nakakakilala sa Iyo,
At ang iba pa ay isang walang saysay na karamihan
يَا مُدَّعِياً لِطَرِيقِهِمُ
بَادِر فَطَرِيقُكَ مُنعَرَجُ
O ikaw na nag-aangking sumusunod sa kanilang landas,
Magmadali—ang iyong daan ay paikot-ikot at hindi pantay
تَهْوَى لَيلَى وَ تَنَامُ الَّيلَ
لَعَمْرُكَ ذا فٍعلٌ سَمِجُ
Inaangkin mong mahal mo si Layla, ngunit natutulog ka sa gabi,
Sa iyong buhay, ang gayong gawain ay tunay na kahiya-hiya!
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا المُهَجُ
Ang banayad na simoy ng Iyong pag-ibig ay may matamis na halimuyak
Ang mga kaluluwa ay nabubuhay at namumuhay sa pamamagitan nito
مَا النَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
Ang mga tao ay walang iba kundi ang mga nakakakilala sa Iyo,
At ang iba pa ay isang walang saysay na karamihan
يا بَدرُ بِذُلٍّ لَن نَبْرَح
عَن بَابِ الحِبِّ فَهَل نَلِجُ
O Kabilugan ng Buwan, sa kababaang-loob hindi kami aalis,
Mula sa pintuan ng Minamahal, kaya't maaari ba kaming pumasok?
فَمَتَى بِوِصَالِكَ يَا أمَلِي
أَلحَانُ الحُبِّ لَهَا هَزَجُ
Kailan, O aking pag-asa, sa pamamagitan ng pakikipag-isa sa iyo,
Ang mga himig ng pag-ibig ay aalingawngaw sa kagalakan?
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا المُهَجُ
Ang banayad na simoy ng Iyong pag-ibig ay may matamis na halimuyak
Ang mga kaluluwa ay nabubuhay at namumuhay sa pamamagitan nito
مَا النَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
Ang mga tao ay walang iba kundi ang mga nakakakilala sa Iyo,
At ang iba pa ay isang walang saysay na karamihan
شَرِبُوا بِكُؤُوسِ تَفَكُّرِهِم
مِن صِرْفِ هَوَاكَ وَ مَا مَزَجُوا
Uminom sila, sa mga tasa ng kanilang pagmumuni-muni,
Mula sa dalisay na alak ng Iyong pag-ibig—walang halong iba at malinaw
فَهِمُ الْمَعنَى فُهُمُ مَعنَى
وَ بِذِكرِ اللهِ لَهُم لَهَجُ
Naunawaan nila ang kahulugan—sa katunayan, sila ang kahulugan mismo,
At ang kanilang mga dila ay palaging abala sa pag-alaala sa Diyos